Liefde: spontaan en onmogelijk

Liefde bestaat in vele vormen, heeft vele emotionele standen en kent vele slachtoffers. Of je nu verliefd bent, liefdesverdriet hebt, je poes lief vindt of van je ouders houdt: alles is terug te brengen tot een vorm van liefde. Zelfs iemand haten, verachten of niet kunnen uitstaan, is een vorm van liefde, maar dan het tegenovergestelde.

Niemand weet wat liefde précies inhoudt, voor iedereen betekent het weer iets anders. Iedereen ziet het op zijn eigen manier. Liefde is slechts een overkoepelende term voor alle fijne gevoelens die je voor iemand kan hebben. De bekendste liefde is uiteraard verliefdheid; het helemaal geweldig vinden van één persoon van het geslacht waar je op valt, waarbij je de negatieve kanten van diegene vergeet, veel minder honger hebt, blij bent, nergens anders meer aan kunt denken, maar altijd in onzekerheid leeft over de gevoelens van de ander.

Liefde op het eerste gezicht wordt door vele mensen niet geloofd. Ze zijn er van overtuigd dat je iemand echt goed moet kennen alvorens je er verliefd op kan worden. Terwijl er ook mensen op de wereld bestaan die slechts dankzij het uiterlijk en een paar actie-reactie’s, al weten hoe een persoon is. Hoe diegene doet, wat diegene voelt. Of diegene perfectionistisch is, of een rompslomp. Of diegene van dieren houdt, van auto’s of van beiden. Of diegene verlegen is, heel sociaal kan zijn of beiden. Ja, verlegen én sociaal is mogelijk. Sommige mensen ‘klappen dicht’, zoals dat zo mooi heet, als er gesprekken gevoerd moeten worden met nieuwe personen, onbekenden, maar als die onbekenden opeens bekend worden, kunnen ze tóch heel sociaal zijn. Zelfs zo sociaal dat je niet kan geloven dat het één en dezelfde persoon is.

Niemand vindt onmogelijkheden fijn; het kan niet om één of andere reden. Misschien ben je er niet slim genoeg voor, misschien heb je er geen tijd voor, misschien ligt het aan een ander persoon die nodig is om het mogelijk te maken, misschien ligt het helemaal aan jezelf. In elke situatie is het verschillend, en zelfs per situatie kan het nog per dag verschelen. Een onmogelijke liefde houdt meestal in dat de ander niet bereikbaar voor je is of dat de ander niet hetzelfde voor jou voelt. Het kan zijn dat de ander je totáál niet ziet staan, of dat je diegene niet eens kent. Misschien is het je beste vriend en wilt diegene jullie vriendschap niet op het spel zetten. Meestal is het echter zo dat de vriendschap toch geen stand houdt, omdat ofwel de verliefde het niet kan uithouden, ofwel de ander vindt dat de verliefde zich verkeerd gedraagt.

Liefde valt niet te onderschatten. Als je het voelt, dan kom je er niet zomaar vanaf. Als het spontaan is ontstaan, dan weet je niet hoe echt het is. Als het een onmogelijke liefde is, dan zit je vast in je eigen gevoelens. En als je dat alle drie hebt, dan weet je niet meer wat je moet doen. Je wilt niets opgeven, maar je wilt je liefde ook niet opgeven. Je verlangt naar de verkeerde dingen, naar dingen waarvan je weet dat ze onmogelijk zijn, maar toch blijven de verlangens. Je bent nieuwsgierig naar een wereld die niet zou kunnen bestaan. Je bent nieuwsgierig naar het onmogelijke. Je bent net zo nieuwsgierig als een kleine kitten die de wereld ontdekt.

Niemand vindt een spontane onmogelijke liefde fijn.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Psychologie met de tag . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *