Drukte

In het afgelopen jaar was er een dag waarop ik besloot eens gek te gaan doen. Een besluit waar ik volledig achter sta, nog steeds, maar waar ik toch spijt van heb. Ik zou het, als ik het nog een keer mocht besluiten, precies hetzelfde doen. Het heeft de laatste 3 maanden van mijn leven compleet beheerst, maar sinds vanochtend is dat voorbij.

De beslissing was simpel: welke vakken ga ik volgen in het 2e blok? De uitwerking lastiger, want ik moest per se één vak volgen (MSO), want dat is verplicht en heb ik volgend jaar in het 1e blok nodig. Een tweede vak wilde ik heel graag doen, namelijk Talen en Compilers. En een derde vak leek me een hele leuke uitdaging: Advanced Functional Programming.

Het derde vak was het grootste probleem, aangezien het eigenlijk een mastervak is. Je kan het gelukkig ook in je bachelor doen, omdat ze daar bij ons niet echt grenzen aan stellen. Dit vak gaat over de taal Haskell, welke gebaseerd is op de wiskunde. Niet veel mensen die ik ken vinden dat leuk (want het is dus erg wiskundig), laat staan dat ze het ‘Advanced’ vak ervan willen volgen.

Nu had ik het geluk dat een studiegenoot van mij al een jaar in Amerika had gestudeerd en dus na dit jaar zijn Bachelor heeft. Hij wilde ook eens een hogere moeilijkheidsgraad, dus wilde hij AFP al dit blok doen. Ik zag mijn kans en besloot om me er ook voor in te schrijven. Dat is de beslissing waar ik volledig achter sta, maar waar ik toch spijt van heb.

Drie vakken, 22.5ECTS, de helft meer dan normaal gesproken, oftewel: 60 uur per week aan school zitten. Nee, dat is wat overdreven, als je alle (korte) pauzes en reistijd niet meerekent. Maar het komt er wel dicht in de buurt. En nog belangrijker: de druk die erbij hoort. Ga ik het wel halen? Lukt het wel om de informatie allemaal goed op te slaan? Is het niet teveel?

Alles wat nieuw is, heeft dat soort vragen. En daar heb ik 3 maanden mee in mijn hoofd gezet. Tot het moment dat ik er gek van werd (en dat is nu). Ik kan er niets meer aan veranderen: m’n tentamens zijn geweest en ik hoef alleen nog maar één ding na te kijken en dan ben ik van alles af. Dan kan ik (ongeduldig) wachten op de uitslagen, hopende dat ze allemaal goed genoeg zijn om de 22.5ECTS te innen.

Maar dat is nu achteraf. Het gaat om hoe het de afgelopen 3 maanden was. De drukte die het mij gaf, kon ik niet veel langer aan dan tot vandaag. Dag in, dag uit, bezig zijn met je studie. Zorgen dat alle informatie tot je komt en dat je het allemaal weer kunt oproepen als je het nodig hebt.

Van te voren heb ik alles uit mijn leven gehaald waar ik geen tijd aan wilde verspelen. Ik wist niet hoe druk en hoe zwaar het zou worden, dus ik heb zoveel mogelijk voorzorgsmaatregelen genomen. Met succes: zonder die maatregelen was het niet goed gekomen.

Ik weet nu waar mijn maximum zit van wat ik aan kan. Ik weet ook dat dat per situatie verschillend is: ik kan er persoonlijk niet tegen als ik niet ‘van 9 tot 5’ bezig ben, maar als ik op elk moment in m’n hoofd zit met dingen die ik nog moet doen. En dit is voor iedereen verschillend, besef ik nu (pas). Sommige mensen zijn juist weer slecht in elke week van 9 tot 5 bezig zijn, anderen kunnen er niet tegen als ze ‘s ochtends aan het werk willen, enzovoort.

Ik weet dat ik niet meer dan +-50 uur per week aan school kan werken. Ik weet dat ik niet eens moet willen om zoveel tijd aan school te besteden, want erg lang zal ik het toch niet volhouden. Ik weet dat ik dit experiment niet nog eens ga uitvoeren, omdat ik bang ben dat ik het er de volgende keer slechter vanaf zal brengen.

Maar het belangrijkste wat ik te weten ben gekomen: iedereen zeurt altijd over dat ze het zo druk hebben, terwijl ze misschien een uurtje of 30 bezig zijn per week (reken het zelf maar eens na). Nee mensen, jullie zijn niet ‘super druk’: jullie kunnen ten eerste gewoon niets opgeven uit jullie leven om tijd vrij te maken. Én jullie hebben niet genoeg discipline om 30 uur per week bezig te zijn in 30 uur tijd, in plaats van in in 60 uur (en daardoor dus 30 uur per week te verspelen, ja, dán heb ik het ook druk…). En misschien nog wel het belangrijkste: jullie prioriteiten liggen anders dan waar de prioriteiten liggen van de persoon waartegen je zegt dat je het ‘zo druk hebt’.

Denk er dus de volgende keer alsjeblieft bij na of je het wel echt druk hebt. Ik kan gewoon niet meer aan dan ik dit blok gedaan heb, dus voor mijn doen heb ik het écht druk gehad. Maar dat is voor iedereen anders: er zullen genoeg mensen zijn die mijn afgelopen blok als een eitje zullen beschouwen…

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk met de tag . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *