Fifth opinion

Na de fysiotherapeut van mijn atletiekvereniging die mij oefeningen gaf, de huisarts die het zelf niet wist en mij doorstuurde naar de sportarts en de fysiotherapeut waar ik naartoe ben gestuurd na de sportarts, ga ik binnenkort op zoek naar een ‘fifth opinion’.

De fysiotherapeut van mijn atletiekvereniging zei: ‘je hebt een ontstoken slijmbeurs in je linkerheup, dus je moet deze oefeningen doen’. Zelfs de dubbele hoeveelheid van de oefeningen hielp niet.
De huisarts zei: ‘misschien is het iets met je bot, maar ik denk het niet’. En dat was het ook niet, dus stuurde zij mij door naar de sportarts.
De sportarts zei: ‘je hebt een ontstoken slijmbeurs in je linkerheup, dus ik geef je 2 spuiten’. Dat hielp niet, dus zei hij: ‘ik ga een echo laten maken om het uit te sluiten’. Dat sloot het uit, dus stuurde hij mij door naar een andere fysiotherapeut.
De fysiotherapeut zei elke week iets anders, meestal neerkomende op: ‘je bent niet flexibel’ of ‘het ligt aan deze spier’. Dat was het ook niet, of tenminste: na een maand of 3 vond hij het genoeg en zei hij dat hij niets meer voor mij kon betekenen.

Als ik dit zo onder elkaar zet, krijg ik nog meer het idee dat zelfs doktoren alleen ‘standaard’ problemen kunnen oplossen. Ik ben nooit zo van de doktoren, want ze zeggen altijd: ‘neem maar 4 weken rust’ en dat is als ‘sporter’ meestal het slechtste wat je kan doen, want dan verdwijnt een deel van je conditie. Alleen dit probleem kan ik zelf niet oplossen, dus moet ik wel naar een dokter. Binnenkort ga ik dus maar weer naar de huisarts en ga ik vragen of ik doorgestuurd kan worden naar een andere sportarts of fysiotherapeut, en wil ik van meerdere mensen horen dat ze het onafhankelijk met elkaar eens zijn. Zodat ik tenminste zeker weet dat dat daadwerkelijk het probleem is, en dat ik niet weer 2 maanden de helft van de tijd ziek in bed lig.

Het lijkt de laatste tijd of mijn heup meer pijn is gaan doen, wat nogal vreemd is als je mijn sportpatroon erbij pakt: 3x per week heen en weer naar het station fietsen (2km heen, 2km terug), één keer 25km gefietst, één keer 14km gefietst. Stelt niets voor dus. Oké, de laatste tijd wandel ik wel vrij veel, dus misschien is dat wel de uiteindelijk oorzaak. Want ja, ook al is het gekomen ná mijn fietsvakantie van een week, ik voelde het pas toen ik de hele dag door de stad had gelopen.

Nee, op de fiets voel ik het nog steeds niet en ik merk dat mijn super-lage-conditie steeds een grotere rol gaat spelen: minder energie en sneller moe. En ik had altijd al niet veel energie, dus dat is geen geweldige combinatie. Intussen heb ik al weken plannen om weer te gaan fietsen, maar het weer werkt nooit mee – al wordt het volgende week beter, dus dan moet ik wel. Ik heb niets tegen in de regen fietsen, maar als je geen conditie hebt, werkt dat juist averechts als je ziek wordt, dus vermijd ik het maar liever (en ik moet meer schoonmaken, ook niet leuk met dit weer, want dat doe ik altijd buiten).

Dus, het plan: om mooi weer bidden, fietsen, weer eens naar de huisarts, over een paar maanden helemaal nergens meer last van hebben. Dat laatste heb ik al zo’n 10x gezegd.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Atletiek. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *