Onmogelijke vriendschap

Soms besef je pas hoe onmogelijk een bepaalde vriendschap is als je hem zelf ervaart. Zelfs als je beste vriend, Jan, het al eens heeft meegemaakt. Zelfs als je het zelf al eens hebt meegemaakt, zij het in een nét iets andere situatie.

Jan leerde per toeval een zekere Liesje kennen. Liesje deed aan dezelfde sport als Jan, Liesje was een tof wijf, enthousiast maar toch verlegen, maar bovenal: Liesje vertrouwde Jan al heel snel. Vrouwen zijn over het algemeen niet geneigd zomaar een man te vertrouwen, zeker niet vrouwen zoals Liesje. Ze wantrouwde elke man, dacht dat elke man alleen maar seks wilde en keurde eigenlijk geen enkel gedrag van welke man dan ook goed. De vertrouwensband tussen Liesje en Jan was speciaal, net zoals elke vertrouwensband speciaal hoort te zijn.

Soms kende hun vriendschap natuurlijk ook moeilijkheden; een heleboel zelfs. Zelfs dat is normaal voor een vriendschap. Als een vriendschap geen hobbels kent, weten beiden personen ook niet wat de vriendschap waard is. Je komt pas achter de waarde van iets als je het niet meer hebt; als je beseft dat je het eigenlijk toch wel héél erg mist, terwijl je dat niet zou willen. Je zou willen dat je zonder kunt, maar in goede vriendschappen is dat geen optie. Nog belangrijker dan luisteren naar de ander in een vriendschap, is het feit dat je elkaar moet doorhebben. Dat je, bij wijze van spreken, de ander zijn zinnen kan afmaken doordat je weet hoe diegene zou reageren. Dan spreek je van een échte vriendschap.

Jan en Liesje konden elkaars zinnen afmaken. Ze wisten hoe de ander reageerde in situaties. Ze wisten hoe de ander typte op MSN, Jan wist hoe Liesje elke mogelijkheid tot een telefoongesprek afwimpelde, Liesje wist wat Jan deed in de ‘koers’. Op een dag was hun eerste ontmoeting, ver weg van het huis van Jan; zij woonde immers aan de andere kant van het land. Desalniettemin had Jan het er voor over, want misschien was dit wel zijn toekomstige liefde. Vaak genoeg zei zijn beste vriend tegen hem dat hij haar al leuk vond, maar altijd ontkende hij het. Tot na die ontmoeting.

Soms was er een moment waarop Jan de hoop weer verloor. Hij dacht terug aan het afscheidsmoment van hun eerste ontmoeting. Hij wilde als een heer tonen hoe hij was; hij wilde haar een afscheidskusje geven. Niets meer, niets minder. Op haar wang, en daar zou het bij blijven wat hem betreft. Liesje dacht er echter anders over, want zij had het vermoeden dat hij midden op het station een liefdesromance wilde beleven. Ze draaide dan ook snel haar hoofd weg en dat vonden ze beiden niet leuk. Ze hebben er niet veel worden aan vuil gemaakt, wetende dat het toch niet goed te praten was, omdat ze wisten dat de ander het altijd op de verkeerde manier zou begrijpen. Dat was het enige punt waarop ze verschilden.

Jan heeft zijn gevoelens vaak genoeg verborgen. Zelfs in de tijd dat ze naar elkaar ‘schreven’; beiden waren ze op vakantie, waardoor het onmogelijk was om dagelijks contact te onderhouden. Hij wilde niet toegeven aan zijn gevoelens, omdat hij bang was dat het de vriendschap zou verpesten. De vriendschap die toch meer voor hem betekende dan hij verwacht had. Dat besefte hij pas na de eerste ruzie, waarin zij hem alles verweet, terwijl zowel Jan, als zijn beste vriend, ervan overtuigd waren dat ze beter wist. Ze wilde het alleen niet toegeven, want ‘mannen waren slecht en vrouwen goed’.

Soms keerde hun ruzie terug en altijd ging het over hetzelfde. Zij kon hem niet uitstaan vanwege zijn gedrag. Zij wilde dat hij niet flirtte met andere vrouwen, terwijl er helemaal niets tussen hen was, behalve een vriendschap. Hij vond dat niet leuk, maar besefte aan de andere kant dat hij maar één keuze had: zijn eigen leven leiden en verzwijgen wat er tussen hem en andere vrouwen gebeurde. Er was geen andere optie, dan maar zijn ‘vrouwenverhalen’ met zijn beste vriend delen, net zoals alle gesprekken die hij voerde met Liesje. Vaak genoeg riep hij de hulp in van zijn beste vriend, omdat hij er zelf weer eens niet uit kwam. Hij wist niet hoe hij het beste kon reageren en zijn beste vriend had altijd een heldere kijk op de situatie.

Jan baalde vaak genoeg van de relatie tussen hem en Liesje. Hoe vaak het ook ter sprake kwam, nooit spraken ze nog eens af. Altijd had Liesje een goed excuus; haar ouders mochten het niet weten, ze had geen geld of ze had gewoon geen tijd. Dat kon hij haar niet kwalijk nemen en dat deed hij ook niet; hij accepteerde hun vriendschap zoals hij was, hij probeerde haar te vergeten en het lukte hem nog ook. Alleen toen begonnen de problemen pas. Zij begon hem leuk te vinden, of misschien vond ze dat ook al wel de maanden ervoor. Misschien was het ‘leuk vinden’ veranderd in ‘verliefdheid’; alleen zij die het weet. Ze nam hem nog meer kwalijk en hij deed er alles aan om het niet daar te laten stranden.

Soms had Jan het idee om alles te laten zoals het was, maar dan bedacht hij zich dat dat Liesje helemaal niet goed zou doen, omdat hij echt een luisterend oor voor haar was. Hij kende haar door en door, zelfs al hadden ze elkaar maar één keer gezien en spraken ze elkaar nooit via de telefoon. Hun band was speciaal, op hun manier. Desalniettemin werd het Jan teveel op een dag; hij kon de vriendschap niet meer aan, want het was geen eerlijke en hechte vriendschap meer. Ze vertrouwde elkaar niet meer zoals zou moeten, ze verzwegen dingen voor elkaar en dat kon hij niet meer. Jan gaf Liesje nog één kans: één kans om op te biechten hoe ze over hem dacht. Eén kans om normaal te doen, om niet stom op alles te reageren wat hij deed met andere vrouwen, zelfs al was het slechts een dansje. Zij nam die kans niet aan en verpestte hem op z’n zachts gezegd. De vriendschap verdween; hij stuurde haar weliswaar nog een ‘afscheidsmail’, maar het baatte niet meer. Zelf geloof je niet dat het op zo’n manier kan eindigen, maar toch gebeurde het.

Jan kende zijn beste vriend ook door en door. En hij zei tegen hem dat hem hetzelfde aan het gebeuren was. Tóen besefte hij het pas, al ontkende hij het eerst, maar diep van binnen wist hij het al.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Psychologie met de tag . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *