Gezond eten

Iedereen zegt altijd dat je gezond moet eten; er wordt je verteld dat je je aan de ‘schijf van vijf’ moet houden. Brood & aardappelen & pasta, groente & fruit, zuivel & vlees & vis, vetten en drinken. Of de 5 regels die er sinds 2004 bij horen: eet gevarieerd, niet te veel, gebruik minder verzadigd vet, eet volop groente & fruit & brood en ga veilig met voedsel om. Ik hou me daar niet aan.

Al 20 jaar lang eet ik ongezond; vrijwel niet gevarieerd, teveel van hetzelfde, geen gezonde dingen, geen fruit, geen groente, amper vlees. Het hoort bij mij, ik heb het allang geaccepteerd. Ik kan er niets aan veranderen, zo ben ik nou eenmaal.

Ik heb veel geprobeerd, vind ik, omdat het elke keer dat ik iets niet lust, weer moeilijker wordt om iets nieuws te proberen. Van een héél klein stukje pizza moest ik al bijna kotsen. Veel eten met aardbeien-smaak lust ik, maar aardbeien zelf toch weer net niet – al krijg ik ze wel weg, in tegenstelling tot veel ander eten.

Ik weet zelf wat voor eten ik kán eten: zolang het niet veel smaken door elkaar zijn en zolang de smaken redelijk neutraal zijn, gaat het meestal wel goed. Veel van dat soort eten heb ik natuurlijk al geprobeerd, al zullen er vast nog een aantal producten op de wereld zijn die mij weer nieuwe kansen geven. Mijn dieet bestaat uit: brood, soms patat, heel af en toe pannenkoeken en daar houdt het bij op. Ongezond is het, maar zo is het nu eenmaal.

Ik ben ervan overtuigd dat mijn lichaam heeft zich eraan aangepast, omdat het al mijn hele leven is. Al kan het tegenwoordig minder goed tegen lange periodes van weinig koolhydraten, maar nu ik dat weet, pas ik me daar op aan. Het is vervelend, maar zo is het nu eenmaal. Ik kan er ook niets aan veranderen.

Toch zijn er veel mensen die er amper rekening mee houden; bewust of onbewust. Ik heb mij in de loop van de jaren steeds meer aangepast; vroeger at ik nooit ergens patat wat ik niet kende, nu doe ik bijna niet anders. Ik zorg ervoor dat we net na het eten afspreken, of juist dat we er net voor klaar zijn, óf dat ik zeker weet dat er patat is. Meer kan ik er ook niet aan doen.

Wilan heeft een aantal maanden geleden een geniale opmerking gemaakt: “denk je niet dat ik het zelf vervelend vind? Ik zou het graag willen en ik zou er veel voor over hebben om het te kunnen eten.” Mijn situatie is erger dan die van Wilan, ‘veel erger’, aangezien hij alleen geen groente, noten en vis eet, maar toch zegt het wat ik altijd duidelijk wil maken.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk met de tag . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *