Wa doede nu?

Een hele tijd geleden alweer luisterde ik naar een interview van Tom Boonen na de tweede etappe van Paris – Nice, om precies te zijn op 5 maart. Aangezien het een Franse wielerwedstrijd was, met een Franse interviewer en een Belg die Frans kan, ging het interview compleet in het Frans. Ooit volgde ik het vak Frans op de middelbare school, zelfs tot in 4vwo, want ‘in mijn tijd’ was dat nog verplicht. Dat sloot ik met een 5 af, mijn enige onvoldoende. En toch kon ik het interview volgen. Ik herkende zelfs woorden en wist wat ze betekende. Ik snapte waar het over ging. Oké, niet alles natuurlijk, maar het meeste wel. Het voordeel van een Vlaams iemand die Frans praat, is dat het meestal iets langzamer gaat en blijkbaar ging dit voor mij langzaam genoeg.

Voor mijn 101 doelen wil ik Frans en Spaans kunnen lezen. Als ik het kan lezen, kan ik het ook verstaan. Ik wil niet elke Franse of Spaanse tekst kunnen lezen, nee, het gaat mij om wielerinterviews. Dat is dus maar een klein gedeelte van de hele Franse en Spaanse taal, maar geeft wel een hele goede basis voor als ik er op vakantie ga – dan kan ik me ook wel redden. Bovendien heb ik het voor de rest niet nodig. Ik wil het alleen maar leren voor mijn eigen plezier. Nou, dan hoef ik echt niet te weten hoe ik een Spaans recept kan volgen.

De laatste paar weken probeer ik zo vaak mogelijk een Frans of Spaans interview te volgen. En ik moet zeggen dat het steeds beter gaat. Ik pik al Spaanse woorden op van Spaanse mensen, die dus heel erg snel praten. Dat kan ik natuurlijk nog lang niet allemaal bijhouden, maar het begint met woorden. Woorden worden zinnen. Zinnen worden hele interviews. En voor ik het weet, versta ik gewoon Frans en Spaans en kan ik die 5 als eindcijfer officieel verhogen naar een 10.

Na Frans en Spaans begin ik misschien wel aan Italiaans. Als ik dat ook kan, kan ik echt alle interviews volgen, want andere talen worden eigenlijk niet gesproken in de wielerwereld. Ja, Engels en Nederlands, maar dat kan ik al wel. Dan heb ik zelfs nooit meer Google Translate nodig!

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk. Bookmark de permalink.

4 Reacties op Wa doede nu?

  1. Succes ermee. Ik ben al blij als ik mijn familie kan verstaan als ze Frans spreken. Maar dat lukt me ook nog niet echt.

  2. Liann. zegt:

    Heel veel succes!

  3. Esra zegt:

    Nice! Volgens mij zie je alleen nog een klein detail genaamd Schleck over het hoofd. Al is het wellicht puur en alleen omdat t gebrabbel zo geinig klinkt, ze willen die twee nog wel eens Luxemburgs laten spreken tijdens interviews 😛

    • Renze zegt:

      Die hoef ik niet (meer) te verstaan, ze zeiken toch alleen maar en er komt tegenwoordig niets zinnigs meer uit 😛 laat ze eerst maar eens volwassen worden en dan zullen ze ook wel wat duidelijker Frans spreken!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *