Valkuilen voor bloggers #2

Er zijn drie hoofdcategorieën aan ‘contracten’ die je op een blog kan hebben: algemene voorwaarden, disclaimers en privacyverklaringen. Algemene voorwaarden zijn alleen geldig als je bij het sluiten van het contract gewezen wordt op de algemene voorwaarden en zij makkelijk te downloaden/printen zijn (via een pop-up is dat niet het geval). Je hebt al een contract als je een reactie plaatst, dus op dat moment moeten duidelijk zijn dat de algemene voorwaarden geldig zijn – met alleen een pagina met de algemene voorwaarden ben je er niet, je moet bij het reactie-gedeelte specifiek zetten dat de algemene voorwaarden gelden zodra je op de ‘submit’-knop klikt. In disclaimers beperk je je risico en aansprakelijkheid. Disclaimers zijn echter niet geldig, doordat je geen contract met een ander hebt. Ze zijn juridisch gezien dus reinste onzin. Privacyverklaringen zijn verplicht voor websites die persoonlijke gegevens opslaan, wat je al doet met een reactiesysteem met e-mail adres of naam (voor als mensen hun volledige naam opgeven). Hierin moet staan wat je met die persoonlijke gegevens doet. Gelukkig is bijna alles toegestaan, zolang je het maar neerzet. Privacyverklaringen zijn contracten die geen ondubbelzinnige toestemming nodig hebben (met bijvoorbeeld een knop): ze gelden zodra je persoonlijke gegevens achterlaat.

Er zijn vrij veel anonieme of semi-anonieme bloggers. De meeste daarvan willen hun ware identiteit verbergen zodat niemand weet over wie het precies gaat, zodat ze kunnen schrijven wat ze willen. Dat is echter niet waar: je moet je altijd nog aan de wet houden, dus schrijven wat je wilt, zit er niet in. Bovendien is de anonimiteit niets waard als je de wet overtreedt, want als je een strafbaar feit begaat, mag een provider jouw gegevens afgeven. En weg is je anonimiteit.

Het is voor veel mensen verleidelijk om over herkenbare mensen te praten, zoals ‘mijn moeder heeft … gedaan/gezegd/meegemaakt en dat is …’. Met je moeder krijg je er waarschijnlijk geen problemen mee, maar het kan wel voor problemen zorgen: als je mensen herkenbaar maakt, valt het bijna altijd onder de Wet Bescherming Persoonsgegevens. Die wet is zo streng dat je altijd toestemming moet hebben om over anderen persoonsgegevens te publiceren. Iemand herkenbaar maken valt onder persoonsgegevens publiceren, dus moet je toestemming hebben.

Als je een keer een blog schrijft op je werk, of dit nu in je pauze is of niet, zou je zomaar ontslagen kunnen worden. Je gebruikt namelijk de ICT faciliteiten van je werk zonder dat je er toestemming voor hebt. Meestal staat er in een reglement of gedragscode wat je allemaal wel en niet mag. Als het daar niet in staat, kan je ook gewoon toestemming vragen. Uiteraard mag je werkgever jou niet zomaar controleren op wat je op je computer allemaal doet – er moet een goede reden zijn om een werknemer te controleren – dus je zal niet zomaar ontslagen worden, maar het mág wel.

Het grote voordeel van bloggen is dat je volgens de Nederlandse wet vrij snel journalist bent: “.. als je informatie, meningen of ideeën aan het publiek bekend maakt”. Doordat bijna elke blogger als journalist gezien wordt, mogen zij allemaal gebruik maken van de drie grote voordelen van journalisten: ze mogen nieuwsberichten overnemen zonder in de problemen te komen met auteursrechten, ze hebben recht op bronbescherming én ze mogen strafbare feiten plegen als dat de enige manier is om een zaak aan het licht te brengen. Als dat geen goede reden is om te gaan bloggen…

Bronnen: Iusmentis.com over bloggen  en ‘De wet op internet’ van Arnoud Engelfriet.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Beta met de tag . Bookmark de permalink.

4 Reacties op Valkuilen voor bloggers #2

  1. Naomi zegt:

    Ik denk dat dit zeker een grote valkuil van bloggers is. Vooral foto’s van anderen. Tijdens een van m’n colleges werd er veel aandacht aan besteed. Wat wel en niet mag. Ik vraag zelfs toestemming aan vriendinnen als ik een foto met ze op m’n blog zet. Toch netjes vind ik. Het is mijn blog en niet die van hun. : )

  2. Esra zegt:

    Pff wat een ingewikkeld gedoe, ik snap het maar half… Gelukkig zet ik nooit dingen op mijn blog die niet van mezelf zijn en meestal plaats ik ook niet iets wat over herkenbare mensen gaat… Laat dat Eva-berichtje nou net een uitzondering zijn 😛

    • Renze zegt:

      Ik ben vergeten om iets over BN’ers erbij te zetten. BN’ers treden in het publiek door alles wat ze doen (schrijven, acteren, presenteren, enzovoort). Daardoor hebben ze een speciale positie in het Nederlandse recht. Wat jij hebt gedaan moet zeker daaronder vallen, maar ik weet er niet het fijne van.

    • Esra zegt:

      Verder is het ook niet erg shockerend wat ik opgeschreven heb 😛

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *