Irritante wielrenners

“Wielrenners zijn heel irritant” is een uitspraak die héél veel mensen doen. Vrijwel alle overige verkeersdeelnemers zelfs. Voetgangers (meestal met een hond), fietsers, mensen te paard, scooters, brommers, autorijders en zelfs buschauffeurs of vrachtwagenchauffeurs.

Nee, ik vind zelf wielrenners niet irritant – ik vind juist zo’n beetje álle overige weggebruikers irritant. Er wordt vrijwel nooit rekening gehouden met wielrenners.

Wielrenners worden op het fietspad irritant gevonden omdat we te hard gaan, en op de rijbaan omdat we te zacht gaan. Is er iets tussen in? Nee. Waar moeten wielrenners dan rijden? Ja, dat is een goede vraag… Met een snelheid van een kilometer of 30 per uur is het niet te doen op de rijbaan, en op het fietspad ga je al snel tweemaal zo hard als de rest. Er wordt dus geen rekening met de wielrenners gehouden – wij hebben gewoon geen keuze.

Veel wielrenners hebben geen bel, enerzijds omdat het gewicht is en niet ‘hoort’, anderzijds omdat de fietsers/voetgangers er toch geen rekening mee houden. Hoe vaak ik het al niet heb meegemaakt dat ik bel, de persoon in kwestie omkijkt, ik bijna in zijn achterwiel zit, en dan eens vrolijk aan de kant gaat. Ja, daar hebben ze nou juist níet de bel voor uitgevonden mensen! Wederom wordt er dus geen rekening gehouden met wielrenners.

Ook fietsen wielrenners vaak asociaal en met meerdere naast elkaar. In het asociale gedeelte kan ik komen, want ook ik ken wielrenners die best wel iets té asociaal rijden. Dat we met meerdere naast elkaar rijden, is alleen omdat we dan met elkaar kunnen communiceren. Het is niet dat we aan het wielrennen zijn om doodstil tegen de wind in te boksen… Bovendien, wie rijden er vrijwel altijd naast elkaar? Gewone fietsers. En die denken dan vrijwel nooit aan achteropkomend verkeer. Vaak doen ze het zelfs nog als er niet eens ruimte is om in te halen, laat staan als er iemand van de andere kant komt (ja, een inhalende fietser voorrang op 2 mensen die naast elkaar fietsen, want die hebben nóóit voorrang).

En niet te vergeten: bij veel stoplichten gaan wielrenners expres vooraan staan, ook al is daar niet veel ruimte. Andere fietsers halen ze soms zelfs in het begin in, omdat de wielrenner niet in zijn klikpedaal komt. Nee mensen, dat is niet de bedoeling; dat is niet sociaal. Wielrenners zijn sneller dan jij, dus blijf er lekker achter. Iemand inhalen is al lastig genoeg op de meeste wegen, zeker net na een stoplicht. Het is niet dat de tijdswinst die jij boekt met die 2 seconde substantieel is. Wat wel substantieel is, is dat een wielrenner niet 10 fietsers moet inhalen gelijk na een stoplicht – dat levert namelijk niemand stress of irritatie op.

Dus denk voortaan aan de wielrenners als je op de fiets of in de auto zit. Al moet je niet teveel over hebben voor diegene die zonder helm rijden, want dat is dom om te doen.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Wielrennen. Bookmark de permalink.

1 Reactie op Irritante wielrenners

  1. marietje zegt:

    bellen moet je met gevoel doen,en er al vroeg mee beginnen,hoe staat de wind,is er veel ander verkeer=lawaai,en zorgen voor een goede bel.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *