Een avondje Pleinbioscoop

Blijkbaar heb ik gisteren (of in mijn ogen nu nog vandaag) een slecht geheugen gehad, want ook al heb ik er één keer aan gedacht, toch is er geen blog verschenen. Oei, en dat al voor de tweede keer in mijn o zo lange blogcarrière! Daarom schrijf ik hem nu, om 1 uur ‘s nachts, want ik ben toch nog wakker en nu zit alles nog in mijn geheugen. Het is geen schrikbarende avond geweest, maar toch, het is het beste wat ik nú kan verzinnen.

Pleinbioscoop is een leuk idee en vergelijkbaar met een drive-in bioscoop in Amerika, alleen dan zonder auto’s en met stoelen. De afgelopen twee jaar ben ik er al naartoe geweest en dit jaar dus weer. Vorig jaar waren we bíjna te laat om de auto uit de garage te halen, die sloot na een bepaald tijdstip, doordat de film een stuk te laat begon en het daarna dringen was om weg te komen. Dit jaar vonden ze het leuk om de film drie kwartier (!) later te laten beginnen. Vanaf een half uur van te voren deed een man elk kwartier mededelingen over de avond, waaronder dat het beter was om de volgende avonden eerder te komen, want vijf minuten van te voren aankomen is niet praktisch en dan loopt de film uit. Volgens mij is het heel simpel op één knopje drukken: ‘play’. Die mensen die te laat zijn hebben dan maar pech. Maar goed, ik zal wel iets over het hoofd zien.

De metro haalden we net, gelukkig maar: anders moest ik bijna drie kwartier wachten op Rotterdam Alexander en ik heb het niet zo op zó lang wachten. Eén station later verliet de enige andere man in ons gezelschap de metro en kwam er een blogster voor ons zitten. Zonder dat ik haar gelijk zag. Een paar haltes verder sprak een kennis van een vriendin van mij (of zou je iemand al een vriendin kunnen noemen als je haar een stuk of 5 keer met een dergelijk iets hebt gezien, maar verder niet spreekt?) haar aan. Toen herkende ik haar ook en liet ik maar weten dat ik er ook was. Ze was op zijn zachtst gezegd nogal verward: die vriendin van haar die achter haar zat, ik die er ook was én ik die haar vriendin kende. Zou ik ook zijn geweest. Een paar haltes verder verlieten alle dames mijn gezelschap en was ik gezellig alleen in de metro.

Even later kwam de metro op Rotterdam Alexander aan en stapte ik uit, richting spoor 1. Daar zou de sprinter naar mijn dorp komen, want spoor 1 is voor de trein rechts rijden. Nee, de NS vind het nodig om ‘s nachts over één spoor te rijden en daar kiezen ze spoor 2 voor. Gelukkig zag ik het op tijd, anders kon ik alsnog drie kwartier wachten.

Om de avond nog wat extra verwarrend te maken, besloot er iemand op deze wereld zo aardig te zijn om mijn fiets te verplaatsen. Ik vermoed dat hij nu in de voortuin, achtertuin of schuur van diegene staat, maar misschien staat hij wel in een ander fietsenrek. Tot nu toe is mijn conclusie: diefstal. Dus ging ik maar een kwartiertje naar huis toelopen, ook leuk om kwart voor 1. Ach, ik ben nu thuis en er is niets gebeurd. Dat kon ook bijna niet, want ik ben maar één iemand tegengekomen.

Ik vond het daarna nog nodig om drie eenden wakker te maken. Ik dacht dat ze mijn aandacht wel zouden appreciëren, maar ze zwommen vrolijk weg. Ik hoop voor die eenden dat ze weer slapen.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk. Bookmark de permalink.

7 Reacties op Een avondje Pleinbioscoop

  1. Lauradenkt zegt:

    Maar het pleinbioscoop is wel met stoelen hoor, tenminste, twee jaar geleden wel (in de zin dat je een stoel kon huren). Het begon toen keihard te regenen, dat weet ik nog wel 😛

    Maar leuk dat je Lisa hebt gezien al had je haar al eerder gezien toch, op school?

    • Renze zegt:

      Wel goed lezen! Er staat “alleen dan zonder auto’s en MET STOELEN” 😉

      Ze zat zelfs een jaar lang bij mij in de klas 😛

  2. Lisa zegt:

    Vorig jaar begon het bij ons ook zo laat! Toen hadden we ook niet veel metro’s later kunnen nemen… en we hebben echt gehaast na de aftiteling. Beetje stom, kennelijk rekenen ze erop dat mensen daarna nog uitgaan? Of kunnen fietsen? Balen van je fiets, trouwens!
    Haha, het was echt heel weird ja, vooral omdat iedereen daar al best wel even zat, en dan ook nog die onverwachte combinatie! Straat en school/blog. 😛

    • Renze zegt:

      Ja, blijkbaar rekenen ze erop dat je nog iets anders gaat doen… Dat ging alleen lastig met 5 mensen en een auto voor 4 personen 😛
      Ik kom dus echt best wel vaak in jouw (oude) straat. Dat is best raar.

    • Lisa zegt:

      Echt waar? Wat maf ja. Heb je ook nooit gezien, maar ik woon(de) dan ook een stuk ‘dieper’ in de straat dus je komt er niet echt langs 😛

    • Renze zegt:

      Jep, echt waar. Ik zal je vanaf nu wel waarschuwen als ik in je straat kom, in de hoop dat je dan niet weer zo verward bent 😛

  3. Liann. zegt:

    Klinkt leuk een pleinbioscoop!
    Wel ontzettend balen van je fiets zeg 🙁

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *