Waarom vertel jij niet?

Op dit moment ben ik bezig met het lezen van ‘Het woord tegen de Camorra’ van Roberto Saviano. In dat boek wordt begonnen met een viertal bijdragen van vier bekende Italianen die schrijven over wat Roberto Saviano voor hen heeft veranderd met Gomorra. Al vind ik geen van die teksten ‘goed’, toch is het interessant om te lezen hoe zij er tegenaan kijken. Na die vier bijdragen zijn er twee verhalen van Saviano zelf: één daarvan is een transcriptie van een video, de ander gaat over hoe de regionale kranten al het nieuws vanuit zijn streek berichten en hoe de criminele organisatie daarin verweven zitten.

De transcriptie van de video heet: ‘Een constant licht’ en draait om het licht van ‘het goede’. Met het goede bedoel ik hoe in sprookjes over het goede wordt gedacht: als je eerlijk bent, ben je goed. Als je geen mensen kwaad doet, ben je goed. Het grootste pijnpunt wat Saviano probeert te doorbreken, is om iedereen aan de goede kant te krijgen. Bijna niemand in en rond Napels durft het aan om te praten over de maffia, laat staan om eruit te stappen. De meeste mensen die dat geprobeerd hebben, zijn vermoord. Saviano heeft al genoeg doodsbedreigingen gekregen, maar doordat hij de macht van het papier heeft gebruikt, is hij nog niet vermoord.

In en rond Napels wordt er onmenselijk gehandeld na een moord. De normale reactie is ofwel van schrik hysterisch worden en wegrennen, ofwel gaan kijken wat er aan de hand is. Met beide reacties maak je echter duidelijk dat jij iets van de moord af weet. Zodra jij iets van de moord af weet, kan je die informatie gebruiken en ben je dus gevaarlijk voor de maffia. Het is heel normaal om op dat moment bedreigd te worden door de maffia, of zelfs vermoord als je al iets met de informatie hebt gedaan. Om die reden loopt ie-der-een rustig weg van het plaats delict, op een zo onopvallend mogelijke manier.

Er is een keer een poging gewaagd door het Openbaar Ministerie van Italië om de video van een moord (inclusief de vijf schoten) te verspreiden in de hoop dat mensen de schutter zouden herkennen. Niemand meldt iets: “[..] en dat is niet uit pure onverschilligheid, maar omdat iedereen medeplichtig is en iedereen een camorrist. Een andere reden is er niet.” De video was voor héél Italië schokkend, behalve het gebied rond Napels. Daar zijn ze dat soort dingen gewend.

‘Een constant licht’ draait ook om de macht van het papier, van elk communicatiemedium: zodra je een slecht iets bekend maakt en anderen erover gaan praten, word jóu niets meer aangedaan. Het probleem dat bijvoorbeeld de maffia met jouw bekendmaking heeft, wordt namelijk niet meer opgelost door alleen jou te vermoorden zodra het bekend is gemaakt aan een grote groep mensen. Alle mensen die in de nieuwe waarheid geloven, alle mensen die de nieuwe waarheid doorvertellen, zijn deel van het probleem. Al die mensen zouden vermoord moeten worden, of op zijn minst zwarte gemaakt moeten worden. Dat is een ondoenlijke taak, zélf voor alle clans in en rond Napels.

Aan het einde van het stuk schrijft hij over een hardloper, een ex-recordhouder op de honderd meter, waarvan ik helaas de naam niet heb kunnen achterhalen:

Aan die hardloper vroegen ze: ‘waarom ren je?’ En hij antwoordde: ‘Waarom ik ren? Waarom ren jij niet?’.

Dat is ook wat ik het liefst antwoord. Als ze me vragen waarom ik vertel, antwoord ik eenvoudig: ‘En waarom vertel jij niet?’.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Random met de tag . Bookmark de permalink.

3 Reacties op Waarom vertel jij niet?

  1. mille pagine zegt:

    Twee kleine puntjes (hoewel ik dit een supertof stuk vind en nu ook dit boek moet/wil gaan lezen!):

    – ” In en rond Napels wordt er onmenselijk gehandeld na een moord. […] … loopt ie-der-een rustig weg van het plaats delict” Dit is niet waar. Familie, vrienden, buren knielen meestal neer bij zo’n gewond/gestorven lichaam, een enkele held durft het zelfs iemand naar het ziekenhuis te brengen.

    – “De video was voor héél Italië schokkend, behalve het gebied rond Napels. Daar zijn ze dat soort dingen gewend.” Ook dit is niet ‘waar’, of beter: te generaliserend gezegd. Het is nog wél schokkend in Napels – je zou de commotie eens moeten zien. ‘Dit went nooit’, heb ik ook wel eens tussen gestaan. De strekking klopt natuurlijk wel, in het zuiden wordt meer geaccepteerd, maar even zo goed in het noorden kan de camorra haar gang gaan.

    • Renze zegt:

      Ik heb nog nergens gelezen wat er gebeurd als familie en vrienden aanwezig zijn bij de moord zelf, want het ging mij voornamelijk om iedereen die eventueel informatie zou kunnen hebben over de moord zelf (en dan bedoel ik niet dat familie en vrienden een idee hebben van wie de moordenaar kan zijn door het verleden van de overledene). Oftewel: iedereen loopt weg als het gebeurd is, maar daarna komen er anderen terug die er niets van gezien hebben. Dat doen kinderen trouwens ook. Die enkele held is de uitzondering op de regel!

      Een blogger mag toch wel een béétje overdrijven? 🙁 Natuurlijk went het nooit helemaal, maar ze vinden het wel ‘gewoon’, in die zin zijn ze het wel gewend.

  2. Esra zegt:

    Ik vind het heel dapper van Saviano. Ik denk dat hij wel degelijk gevaar loopt, want ik heb zo’n gevoel dat de maffia liever niet heeft dat hij nog meer van dit soort boeken gaat schrijven…

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *