Garantie

De wet is fan van consumenten (algemener: van de groep mensen die in het nadeel als het gaat om geld en kennis). Bedrijven zijn fan van consumenten pesten, vooral als het gaat om een vorm van garantie. Ik ben fan van de waarheid verkondigen. Daarom vandaag informatie over garantie, waar drie verschillende soorten van zijn: de fabrieksgarantie, de garantie die verkopers zelf geven en de wettelijke garantie

De fabrieksgarantie wordt gegeven door de maker van het product, wat bijna nooit dezelfde is als de verkoper. De maker kan bijvoorbeeld zeggen dat het product minimaal 10 jaar meegaat. Indien hij binnen 10 jaar kapot gaat, moet jij wel bewijzen dat jij hem niet kapot hebt gemaakt, maar dan moet je alsnog kosteloos een werkend product krijgen (ofwel wordt het gerepareerd, ofwel wordt het vervangen). De verkoper is verplicht die garantie uit te voeren, zij kunnen niet zeggen dat je bij de maker moet klagen. Jij hebt namelijk geen overeenkomst met de maker en wel met de verkoper.

Het is vaak zo dat je extra betaalt voor garantie die verkopers zelf geven. Onder deze garantie valt meestal iets als: “binnen een jaar kosteloze reparatie” of “binnen een jaar een tijdelijk vervangend product bij reparatie”. Vaak is zoiets ook al in de fabrieksgarantie geregeld en betaal je eigenlijk voor niets. Bovendien moet de verkoper er ook geld mee verdienen. Het is daardoor rationeel gezien slimmer om vrijwel nooit voor zo’n garantie te betalen, tenzij het gaat om bedragen die je niet kan ophoesten met je spaargeld (een huis dat afbrand bijvoorbeeld). De kans dat het gebeurd maal de kosten van vervangen/reparatie zijn namelijk altijd lager dan de kosten van de verzekering, het verschil daartussen is de marge (winst) van de verkoper.

De belangrijkste garantie is de wettelijke garantie, ook wel conformiteit genoemd. Een product moet net zo lang meegaan als ervan verwacht mag worden: het moet aan de redelijke verwachtingen voldoen. Een computer of laptop hoort een jaar of 5 mee te gaan. Gaat hij kapot in de tussentijd, moet je wel zelf bewijzen dat het niet jouw schuld is, maar de verkoper is ook hier verplicht om het te repareren of vervangen. Deze wettelijke garantie wordt door geen enkel bedrijf genoemd, want het is in hun nadeel. Bovendien doen bedrijven vaak moeilijk over dat ze deze garantie niet kennen, niet hoeven te geven of dat het toch echt jouw schuld is. Slijtage valt natuurlijk niet onder deze garantie, want juist slijtage hoort bij het normaal gebruik van een product en dat is wat je verwacht.

Op consumentengoederen is nog een speciale regeling van toepassing, die vaak door bedrijven wordt omgedraaid. Binnen zes maanden na aankoop heeft een consument geen enkel bewijs nodig om terug te gaan met het goed. De consument kan daarbij het bedrijf dwingen om een goed product te leveren (via herstel of vervanging), dat de verkoper een deel van het geld teruggeeft of dat de koop wordt ontbonden. Indien de verkoper het daar niet mee eens is, moet hij bewijzen dat het goed kapot is gegaan door de koper en dat het niet aan het product ligt. Deze regeling komt voort uit het principe dat als een product binnen zes maanden kapot gaat, het al kapot was bij de aankoop.

Met geen enkele van deze garanties is het toegestaan voor een bedrijf om reparatiekosten te vragen. Als je gebruik maakt van het ontbinden van de koop binnen zes maanden bij consumentengoederen, is het wel toegestaan om een deel van de prijs in te houden als bedrijf. Jij hebt er immers een tijdje gebruik van gemaakt.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Kritiek met de tag . Bookmark de permalink.

2 Reacties op Garantie

  1. Esra zegt:

    Interessant! Ik verdiep me nooit in dit soort dingen, maar het is erg handig om te weten.

  2. Liann. zegt:

    Handig om te weten dit!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *