Aan: Lauradenkt. Onderwerp: Hoe het allemaal begon

Beste Lauradenkt,

Er was een dag dat ik tegen je zei: “het is echt een heel leuk verhaal, van hoe ik ooit op je blog ben gekomen, maar dat wil ik alleen in het echt vertellen”. Nieuwsgierig als jij was, ging je erop in en niet veel later zag ik je op het o zo mooie Rotterdam Centraal tijdens dé verbouwing. Niet mooi dus, maar goed.

Het verhaal was helemáál niet zo boeiend als ik had doen laten voorkomen. Het begon ooit bij een persoon A, vrouw, wonende niet heel ver van mij. Die kwam ik tegen op een IRC (chatsysteem met kanalen, maar je moet weten welk kanaal je moet hebben, dus het is soort van een geheim groepsgesprek) kanaal van een deelgemeenschap van de gehele gemeenschap van een forum van een online spelletje. Omgekeerd: er was een spelletje, dat had een forum, daar was een groepje mensen, die elkaar kenden van IRC en dáár leerde ik A kennen. Ik heb haar zelfs twee hele keren gezien tijdens die tijd!

Het contact verwaterde uiteraard in ons groepje van mensen. Toch ben ik A nog één keer tegengekomen, want ze zat toevallig in mijn trein die eigenlijk later zou zijn op haar eindbestemming als haar normale trein, maar ik zal het niet te ingewikkeld maken. Heel toevallig ging ze naast mij zitten, maar mij herkende ze niet gelijk. Zo afgezaagd als het kon, zei ik: “ken ik jou niet ergens van?”, en ja hoor: het was écht A.

Een tijd later was iemand op het idee gekomen om een reünie te organiseren, waardoor ik A op Facebook toevoegde. Ook al was A niet bij die reünie, toch was ik een vriend van haar! Jeej!

Aangezien zij toevallig hetzelfde studeerde als jij, en zij ooit reageerde op Facebook op een blog van jou, kwam ik op jouw blog terecht. Dankzij die ene comment van haar, kende ik jouw blog. Eigenlijk moet ik haar bedanken, maar jou bedanken is leuker. Uiteindelijk heb jij natuurlijk ook de vét succesvolle en super geweldige blog; zij was enkel een tussenliggende schakel die alles mogelijk maakte. Een noodzakelijk schakel, dat wel.

Dankzij jouw blog ben ik op een hoop andere blogs terecht gekomen. Ik zag een reactie bij jou, klikte op de link en daar stond een andere blog voor mijn neus. Soms heb ik het zelfs gewaagd om dáár te reageren. En door alle reacties op jou blog en blogs die ik via jou ken, is er hier nu een select gezelschap van al die mensen (in de wiskunde noemen ze dat een deelverzameling, aan te geven met [deel ∈ geheel]). Allemaal dankzij jou! Op die paar familieleden en vrienden na, maar die kunnen het reageer-knopje niet zo goed vinden.

Daarom in drie woorden: heel erg bedankt.

Met bloggende groet,
Renze Droog

Update: ik moest van Lauradenkt ook een brief aan A. schrijven, zie hieronder! Al het zwarte zijn namen/details die verder niet belangrijk zijn. Klik erop om het nóg groter te zien.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Blog. Bookmark de permalink.

5 Reacties op Aan: Lauradenkt. Onderwerp: Hoe het allemaal begon

  1. Lauradenkt zegt:

    Ik vind dat je haar eigenlijk nog steeds een brief moet schrijven (ik heb haar adres!), gewoon voor het wtf-effect.

    En mijn reactie hierop weet je al, dus die ga ik niet herhalen!

  2. Roxanne zegt:

    Ik vind dit wel echt een heel leuk verhaal hihi. Dus misschien heb je niet overdreven.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *