TV debuut

Al lang voor mijn radiodebuut heb ik mijn tv debuut gemaakt: op maandag 13 september 2010 om 20:25 bij Nederland 3. De sportkenners weten dat vroeger op maandagavond rond half negen op Nederland 3 het programma ‘Holland Sport’ werd uitgezonden en daar was ik dan ook aanwezig! Oké, ik was niet echt duidelijk in beeld en het programma draaide niet om mij, maar ik was wél op tv.

Het was de eerste aflevering van het seizoen en normaal gesproken was er dan altijd wel een wielrenner. Aangezien ik erheen ging met iemand die ook van wielrennen houd, leek ons dat de leukste aflevering. De gasten waren niet van te voren bekend en toen we er kwamen, kwamen we er dan ook achter dat er toch geen wielrenner was… Helaas pindakaas!

Bij Holland Sport is er altijd een quiz: ‘Petje op, petje af’. Er zijn twee keuzemogelijkheden per vraag en de één is petje op, de ander petje af. Daar mag heel het publiek aan meedoen en de winnaar krijgt iets (dat seizoen een trui van Holland Sport). De eerste twee vragen wisten we half-zeker en die waren allebei petje op. Van de derde vraag hadden we geen idee en dus gokten we allebei petje af, want het was immers al twee keer petje op en met de meeste quizen/toetsen/… wordt het redelijk afgewisseld. Helaas, die hadden we fout… Dat was zonder warme trui naar huis. Niet dat dat heel erg was, want het was warm genoeg die dag.

Vorig jaar ben ik ook nog bij The Pain Game geweest (een spelprogramma met drie teams die antwoorden moeten inschatten. Als je driemaal het verste weg zit, moet je een moeilijk, vervelend of zelfs pijnlijk spel halen wil je erin blijven. Anders ben je je geld kwijt), maar daar was het publiek niet echt in beeld en ik dus ook niet. Ik vind het wel jammer dat het een beetje de magie van televisie heeft verpest. ‘s Ochtends hoorde je: “Welkom bij de nieuwe aflevering van The Pain Game op maandag [..]”, een uur later “[..] op dinsdag [..]”, en aan het einde van de dag: “Dit is alweer de laatste aflevering van de week!”. Ik snap wel dat het op die manier het goedkoopste is, ook doordat je niet het publiek voor elke aflevering moet regelen en ze moet inlichten hoe alles werkt, maar toch: jammer. Het klappen en lachen was natuurlijk vrij nep, want er stond gewoon iemand die zei dat je moest klappen en lachen. Met andere woorden: het was leuk voor één keer en niet meer dan dat.

Ik ben ook bij De wereld draait door geweest. Tenminste: op de set. Dat was namelijk de wachtruimte voor Holland sport waar je ook wat kon drinken. Je moet iets om kosten te besparen!

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk. Bookmark de permalink.

2 Reacties op TV debuut

  1. Lauradenkt zegt:

    Wat zijn we allebei toch famous!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *