Wat is er zo leuk aan kijken naar wielrennen?

En dan heb ik het niet over wielrennen op tv kijken, want dat is gewoon sport op tv. Dan heb ik het over naar wielerwedstrijden toegaan en dáár gaan kijken. Oftewel: letterlijk langs de weg gaan staan, wachten totdat ze voorbij zoeven en dan weer verdergaan. Ik doe het al een tijdje (een paar jaar) en één keer ben ik zelfs op vakantie geweest om naar wielrennen te gaan kijken. Alle andere keren kwamen ze toevallig langs of maakten we er een dagje uit van.

Dat ‘we’ is gelijk het eerste argument: in je eentje gaan kijken is veel minder leuk, dus ga je met meerdere mensen. En dan praat je de hele dag over wielrennen. Niet alleen over die ene wedstrijd van vandaag of de andere wedstrijden van professionals, maar ook over zelf trainen op een racefiets. Het voordeel van erover praten is dat je gemotiveerder bent om zelf weer een keer te gaan fietsen. En vaak spreek je ook nog eens af om samen weer eens te gaan fietsen! Nog leuker dan in je eentje een paar uur op de fiets zitten.

Eén keer ben ik in mijn eentje gaan kijken. Dat kwam doordat de mensen waar ik normaal mee ga kijken, niet konden op die dag. En het was minder dan 20km fietsen, dus ik dacht: ik maak er een dagje op de racefiets van. Ik zag het wielrennen én ik zat weer op de racefiets. Het leukste moest toen nog komen, want dat wist ik niet van te voren. Ik had een Rabobanktenue aan (alleen de broek, het shirt en de handschoenen) en toevallig deed Rabobank ook mee. Nadat ik ze langs had zien komen op een paar kilometer van de finish, ben ik richting de finish gereden. En daar dachten een héleboel mensen dat ik bij Rabobank hoorde. En toen keken ze me na alsof ik een profwielrenner was. Als ze wat beter hadden gekeken, hadden ze natuurlijk gezien dat dat niet klopte: verkeerde helm, verkeerde fiets, verkeerde wielen, verkeerde sokken, verkeerde schoenen, verkeerde zonnebril en ongeschoren benen.

Normaal gesproken maken we er dus een dagje uit van: dat begint ‘s ochtends met naar de start gaan en kijken daar naar iedereen die meedoet. Net voor de officiële start haasten we ons naar de auto en gaan we ergens onderweg staan. Als het goed is, zijn we daar net op tijd. Met een beetje geluk hebben we ook nog een perskaart, waardoor we langs versperringen en files mogen rijden. Die perskaart kunnen we krijgen doordat één van ons journalistiek studeert en bij een wielernieuwswebsite werkt. Op onze auto zit dan een sticker die politiemensen herkennen. En zo rijden we vaak met alarmlichten aan langs versperringen en files! Na de eerste stop, gaan we snel op weg naar de volgende. En de volgende. En zo zien we ze meestal 5 á 10 keer onderweg (ligt heel erg aan de route en hoe goed we kunnen afsnijden). Aan het einde gaan we nog naar de finish toe en dan zien we ze daar óók nog eens! Het is dus niet zo dat we ze één keer zien nadat we een paar uur op ze hebben gewacht. Dat is alleen bij de Tour zo: daar worden wegen extra vroeg afgesloten en zouden wij ook geen perskaart kunnen krijgen.

Op tv zie je ze toch veel vaker als 5 á 10 keer? Dat klopt. Daarom gaan we alleen kijken bij wedstrijden die niet op tv zijn!

Nadat de renners voorbij zijn gekomen, kunnen we ook nog de natuur opruimen. Renners gooien bidons naar de zijkant aangezien lege bidons in de weg zitten bij hun. Die bidons rapen wij op zodat we er nog eens uit kunnen drinken als we zélf op de racefiets zitten. Bidons gaan best snel kapot, dus het is niet zo dat je met één bidon jaren kan doen.

Bij de finish kan je ook dingen horen die je alleen daar kan horen. Als je al bij de teambus gaat staan voordat de renners daar komen, kan je ze daar zien aankomen en dan hoor je ze vaak met hun ploegleider praten. Daar heb ik wel eens gehoord hoe een Nederlander had verloren, wat je achteraf nergens anders terugleest.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Wielrennen. Bookmark de permalink.

8 Reacties op Wat is er zo leuk aan kijken naar wielrennen?

  1. Maxim zegt:

    “Daar heb ik wel eens gehoord hoe een Nederlander had verloren, wat je achteraf nergens anders terugleest.”

    Tenzij ik erbij was. 😉

  2. Esra zegt:

    Ongeschoren benen? Dat kan echt niet, hoe onprofessioneel! (Sorry voor deze typische vrouwenreactie maar het is 1 uur ‘s nachts dus ik kan niks beters bedenken.)

    • Renze zegt:

      Ik fiets daar echt niet genoeg voor 😛 en ik heb het er niet voor over.

    • Esra zegt:

      Oh, dus je hebt ook geen sexy duo-penotti armen en benen?

    • Renze zegt:

      Jawel want ik blijf heeeel lang bruin! Ben nu nog bruin van de zomer. En behalve armen en benen, ook handen (van handschoentjes zonder vingertopjes)!

    • Esra zegt:

      Hahaha dat laatste is me anders niet opgevallen.

      Van skeeleren krijg je overigens ook duo-penotti-benen. Zélfs ik-die-niet-bruin-wordt. Maar dat is nu allang niet meer te zien hoor.

    • Renze zegt:

      Het is ook pas vanaf het laatste vingerkootje en daar begint ook al bijna mijn nagel, dus je ziet het niet als je het niet weet.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *