Zit!

Een hele tijd geleden alweer zat ik in een drukke bus in Utrecht. In Utrecht zijn zo’n beetje alle bussen druk, dus dat was zéker geen uitzondering. In de bus zaten ook twee vrouwen en die voerden een nogal luid gesprek, waarschijnlijk expres. Het ging ongeveer zo:

“Wilt u niet zitten?” zei de oude vrouw.
“Nee hoor, dat hoeft niet” zei de zwangere vrouw.
“Ik vind het altijd zo asociaal als mensen zwangere vrouwen niet laten zitten.”
“Ach, ik ben het inmiddels wel gewend dat ik er om moet vragen. Ik zou ook liever willen dat mensen zelf opstaan.”
“Ik kan niet voor u opstaan, ik heb net een rugoperatie gehad en staan is nu geen optie.” Wat het verhaal nogal raar maakt aangezien zij begon met de opmerking ‘Wilt u niet zitten?’. Die bedoelde ze dus waarschijnlijk als: als u wilt zitten, maak ik mij wel boos zodat er iemand opstaat.
“Oh dat is ook niet fijn. Dan wilt u vast zitten ja.”

Ik kan mij niet precies meer herinneren hoe het gesprek ging, maar dit was in ieder geval wat erachter zat. Twee vrouwen die allebei heel graag elke keer weer willen zitten. In het OV moet je nergens vanuit gaan, want je weet nooit wat voor mensen je tegenkomt en je weet nooit hoe druk het is. Soms is het zó druk dat het amper mogelijk is om je naar een zitplaats te bewegen. Dus ook al zou je dan willen zitten en ook al zou er iemand voor je opstaan, zo ver kan je dan niet eens komen.

Die twee vrouwen maakten zich allebei boos dat mensen niet automatisch voor hun opstonden. In mijn ogen is dat echt de compleet verkeerde instelling. Over de zwangere vrouw: ik vind niet dat ik zomaar mag zeggen dat iemand zwanger is. Als de persoon niet zwanger is, voel ik mij schuldig terwijl ik het goed bedoelde. Over de oude vrouw: de meeste oude mensen willen niet geholpen worden en worden bijna boos als je ze probeert te helpen.

Buiten dat er goede redenen zijn om niet automatisch mijn hulp aan te bieden en op te staan, is er ook nog zoiets simpels als het zelf vragen. Als iedereen zelf vraagt of ze mogen zitten, desnoods met uitleg waarom ze graag zouden willen zitten en waarom een ander daarvoor moet opstaan, is het een eerlijke situatie. Zij doen een klein beetje moeite om te mogen zitten, wat een groot voordeel is in het OV.

Ik ben echt wel iemand die aardig probeert te doen voor onbekenden, maar uit jezelf opstaan voor anderen is gewoon niet het juiste middel. Ik heb al heel vaak gezien wat voor stomme discussies er dan ontstonden: “nee, jij zat daar al”, “ga nou maar zitten, ik ben opgestaan” en dat gaat dan 5 minuten lang door.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Kritiek. Bookmark de permalink.

11 Reacties op Zit!

  1. Esra zegt:

    Als iemand hoogzwanger is of echt slecht ter been dan is er denk ik weinig discussie over mogelijk. Als het druk is in de trein en er mensen moeten staan kijk ik altijd even of er iemand in de buurt is aan wie ik mijn zitplaats zou moeten afstaan. Dat is alleen nooit zo 😛 (Tja, Nijmegen Heyendaal…)

    Je titel is grappig trouwens 😛

    • Renze zegt:

      Is er weinig discussie over mogelijk dat íemand zijn stoel af staat, dat klopt inderdaad, alleen vind ik dat ik dat niet hoef te zijn, want in vergelijking met een boel anderen vlakbij mij in de fictionele trein heb ik veel pijn/kost het mij veel moeite om de hele tijd te staan.

    • Esra zegt:

      Ik bedoel niet of er discussie over mogelijk is dat iemand zijn stoel afstaat of moet afstaan, maar dat er geen discussie over mogelijk is dat diegene écht zwanger/slecht ter been is, omdat je het dan gewoon heel duidelijk ziet.

      Hoe weet jij nou of het bij jou meer pijn doet dan bij anderen?

    • Renze zegt:

      Omdat er heel veel mensen zijn die geen pijn hebben, hoop ik toch.

    • Esra zegt:

      Waarom heb je pijn dan? Je bent toch gezond?

      Ik heb soms wel pijn. Als ik de hele dag al op m’n hakken over het lab heb gestiefeld en veel meer gestaan heb dan de bedoeling was, ben ik niet blij als ik ook nog moet staan in de trein 😛

    • Renze zegt:

      Door mijn heup, maar nu ik het teruglees, bedenk ik mij dat ik dat stukje eruit heb gehaald 😛 Ik heb pijn als ik 10 minuten moet stilstaan, wat praktisch gezien in elke trein die ik neem zo is (langer dan 10 minuten reizen). En ik hoop voor de gehele mensheid dat niet teveel andere mensen pijn krijgen als ze stilstaan.

    • Esra zegt:

      Dat is vervelend ja.
      Mijn heup doet momenteel ook pijn, ik heb 5 km gewandeld :S Hoop niet dat dat vaker gebeurt.

  2. Lauradenkt zegt:

    Ik zou het wel uit mezelf aanbieden, maar meestal zijn anderen me voor.

  3. Lisa zegt:

    Ja, wel herkenbaar die awkward situaties altijd als je niet zeker weet of iemand wel oud of zwanger genoeg is, maar ik vind toch dat we het moeten blijven vragen. Als iemands trots te groot is om te gaan zitten nadat het aangeboden is, moet je nagaan hoe groot de drempel voor diegene dan is om het te vragen…

    • shirley zegt:

      Hoe is dat dan ons probleem? xD Als diegene te trots is om een zitplaats te vragen EN te trots is om een aangeboden zitplaats aan te nemen, dan blijven ze toch lekker staan?

    • Renze zegt:

      Of die drempel echt groter is in dat geval, ligt maar net aan de persoon. Voor mij zou het eerder andersom zijn 😛

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *