Project dakloos

Toen ik een paar dagen geleden van ‘Project dakloos’ las op een blog van een fietsvriend van mij die nu in Australië zit, vond ik het in eerste instantie een best gek idee. Ik weet niet of ik het zou kunnen, want ik ben tegenwoordig al panisch als ik uit mijn huis ga en niet 100% zeker weet dat ik mijn sleutel bij mij heb. De fietsvriend van mij, genaamd Rein, reist dit jaar rond: paar maanden in Australië, paar maanden in Nieuw-Zeeland en een paar maanden in Thailand. De reis zelf is alleen interessant voor kennissen, dus daar ga ik zeker niemand mee vervelen. Hij kwam erachter dat je 60$ per nacht betaalt om in Sydney te overnachten tijdens de kerstvakantie, wat hij teveel vond. Bovendien had hij al teveel uitgegeven (wat overigens iedereen gebeurd die naar Australië gaat) en dus besloot hij om 16 dagen dakloos te worden: van 22 december tot 5 januari. Ook met Kerst en ook met oud en nieuw.

Hij begon net voor Kerst. De eerste dagen werd hij nog wel eens wakker uit angst, zonder dat er een geluid te horen was, maar dat minderde al snel. Met Kerst had hij een groter probleem: het regende. En met regen buiten slapen is geen pretje, al helemaal niet als je niet naar huis kan om je kleren te drogen. Zijn favoriete bankje waar hij de hele 16 dagen op gepland had, had geen onderdak. Bovendien waren veel droge plaatsen al bezet door andere daklozen, óf word je er weggestuurd, óf moet je ervoor betalen. Uiteindelijk kom je daar wel doorheen als je maar niet te snel opgeeft met zoeken. Door constant naar een andere, veiligere, drogere, betere plek te zoeken, blijf je hoop houden in de volgende ochtend (al klinkt dit dramatischer dan het daadwerkelijk is). Bovendien gaat de tijd wat sneller als je in beweging bent op zoek naar een andere plek. En aangezien hij er achteraf over kan bloggen, leeft hij nog.

Een ander probleem die je tegenkomt met dakloos zijn, is waar je badkamer zich bevindt. Hij had het geluk dat er een winkelcentrum was waar restaurants boven zaten. Daar waren ook hele mooie toiletten die vrij verlaten waren nadat de schoonmaakploeg langs was gekomen. En zo had hij een gratis badkamer gevonden.

In plaats van 60$ per nacht uit te geven zonder dat daar eten en drinken bij zit, heeft hij ongeveer 50 eurocent per dag uitgegeven. Een besparing van tussen de 500 en 1000 euro. Natuurlijk, het is niet aan te raden om áltijd dakloos te zijn, maar om eens een paar dagen te proberen: waarom niet? En dan wel in de zomer als het niet regent, het is al moeilijk genoeg om alleen dakloos te zijn.

Voor iedereen die er nog meer over wilt lezen, de blogs die hij erover heeft geschreven:
Project dakloos – de angsten en de voorbereiding
Project dakloos – Kerstmis
Project dakloos – Oud & nieuw en weer naar het hostel

Dit bericht is geplaatst in de categorie Random met de tag . Bookmark de permalink.

1 Reactie op Project dakloos

  1. Lauradenkt zegt:

    Het is een uitdaging, dat zeker! Maar ik weet zeker dat ik elke dag tachtigduizend keer in de stress zou raken 😛

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *