Examens

Er zijn in een mensenleven ongelofelijk veel examens, als je de breedste zin van het woord neemt: cito-toets, rijexamen, schoolexamens, tentamens op je vervolgopleiding, enzovoort. Misschien zijn het wel teveel examens, teveel momenten waarop vastgelegd moet worden hoe goed je ergens in bent, teveel momenten dat je vergeleken moet worden met de rest van je klas cq. van de school cq. van Nederland. Op deze manier wordt er (vrijwel) nooit gekeken naar je individuele capaciteiten, maar naar hoe je capaciteiten zijn ten opzichte van de rest.

Op de basisschool valt het nog mee, vooral op mijn school. Ik heb misschien een keer of vijf een topografie-toets gehad, met daarnaast de cito-entreetoets in groep 7 en de ICI-toets in groep 8 (ja, hij was easy). Dat was dus alleen bij mij zo, want op de meeste andere scholen had je voor elk vak al toetsen.

De middelbare school is het ergst, vooral in de onderbouw: van elk vak een paar SO’s en een repetitie of 2 per periode. Dat gaat al snel over de 100 momenten (en nog verder) dat je in één jaar tijd wordt vergeleken met de rest.

De universiteit doet het wat dat betreft beter, want meestal heb ik maar één of twee toetsen per vak per blok. Tot nu toe heb ik pas één keer meer toetsen gehad, en dat waren er drie. Dat komt neer op zo’n 16 vergelijkingspunten, weliswaar zonder de practicums (dan gaat het richting de 30). Dat is dus al een stuk beter dan meer dan 100, maar alsnog teveel.

Waarom zijn er zoveel? Mensen hebben blijkbaar van zichzelf niet genoeg discipline om iets hunzelf aan te leren als ze een vak volgen. Daarom moet het getest worden, zodat je iedereen die er niet genoeg aan gedaan heeft, kan benadelen (lees: het vak niet laten halen). Oké, daar kan ik mee leven, want zelfs ik heb niet zóveel discipline om dat mijn hele leven vol te houden. Alhoewel er wel een beetje overdreven veel momenten zijn waarop dat getest wordt, vooral in de onderbouw. Natuurlijk is dat zodat je die scholieren eraan kunt laten wennen, maar daardoor krijgen ze wel elke keer stress en dat lijkt mij niet de bedoeling.

Maar… Daar wilde ik het niet over hebben. Ik vind het veel zorgelijker hoe er over alle examens gedaan wordt. En dan heb ik het écht over álle examens. Geen uitzonderingen. Er wordt élke keer gezegd dat ze moeilijk zijn, nog moeilijker als de vorige, nog moeilijker als op het vorige onderwijs, nog moeilijker als in het vorige jaar.

Tegen mij is gezegd: “de entreetoets is moeilijk”, “de ICI-toets is moeilijker dan de entreetoets”, “op de middelbare school heb je heel veel moeilijke toetsen en moet je veel harder werken”, “in de 2e zijn alle toetsen moeilijker omdat het niet meer havo/vwo is, maar vwo”, “in de 3e zijn de toetsen nog moeilijker om je voor te bereiden op de bovenbouw”, “in de 4e zijn alle toetsen nog moeilijker, omdat het de bovenbouw is en ze meetellen voor je eindcijfer”, “in de 5e zijn de toetsen het moeilijkst om je voor te bereiden op de centrale examens”, “in de 6e zijn de toetsen het grootst om je voor te bereiden op de grootte van de centrale examens”, “de centrale examens zijn nog moeilijker dan alles wat je al gehad hebt” en “op de universiteit is het niveau nog hoger dan de centrale examens, omdat je maar één richting doet en ze dus meer kunnen verwachten”.

Ja, dat is écht allemaal tegen mij gezegd. Daar krijg je pas stress van. Tenminste, als je het gelooft. Mijn geloof erin werd steeds minder, omdat ik alles altijd reuze mee vond vallen. Ik heb nooit veel moeite hoeven doen op de middelbare school, en op de universiteit is het nou ook niet belachelijk moeilijk. Het is niet dat ik geweldig slim ben en ik daarom nooit vond dat het echt veel moeilijker werd.

Bovendien: zelfs als ik zo geweldig slim zou zijn (wat ik dus niet ben), dan zou ik nog steeds moeten merken dat het steeds veel moeilijker werd. Dat was dus niet zo. Oftewel: je wordt elke keer bang gemaakt voor iets dat er niet is. Je krijgt stress voor iets dat er niet is. Je wordt zenuwachtig voor iets dat er niet is. En dat is niet echt logisch, laat staan handig.

Waar je het nog het meeste merkt, is bij de centrale examens in de laatste klas van de middelbare school. Leerlingen hebben bijna 3 weken vrij om daarvoor te leren, plus nog eens de tijd in de (bijna) 3 weken dat de examens zijn. Dus ze hebben een maand de tijd om iets te leren wat ze in de 4, 5 of 6 jaar daarvoor ook al geleerd hebben. Alleen nu moeten ze het even herhalen. Ik heb voor elk vak 2 examens gemaakt, gezien dat ik overal voldoende voor had, de dag voor het examen nog eens de stof doorgebladerd en heb alles gehaald. Nog steeds: ik ben niet geweldig slim. En ik had niet die hele maand nodig om alles te leren, bij lange na niet zelfs.

Kortom: wees niet bang voor je examens. Het wordt niet zo moeilijk als iedereen zegt. Echt niet. Uitzonderingen daargelaten, zoals een rijexamen voor iemand die niet alles van 1 moment wil laten afhangen (zoals ik). Hmm, misschien kunnen ze maar toch beter al die vele vergelijkingsmomenten houden, dat kan mij wel eens goed zijn uitgekomen…

Dit bericht is geplaatst in de categorie Random met de tag . Bookmark de permalink.

4 Reacties op Examens

  1. Lauradenkt zegt:

    Nou ja, misschien hebben sommige mensen dat bang maken wel nodig, omdat ze dan een beetje lui gaan worden. Wat trouwens wel zo is, is dat een eindexamen ongeveer gelijk staat aan een tentamen (bij mij tenminste), maar dat ik voor een tentamen minder lang de tijd heb om te leren. Dus wat dat betreft wordt het moeilijk, maar qua stof. Ik weet niet. Dat verschilt per vak of het moeilijker is of niet.

  2. Renze Droog zegt:

    Het kan ook zeker wel moeilijk zijn, maar de moeilijkheid wordt over het algemeen overdreven. Alsin: als bij je eerste rijles wordt gezegd dat je gelijk super veel ander verkeer hebt en in de stad gaat rijden, maar dat je uiteindelijk alleen op het platteland rijdt. Normaal gezien een stuk makkelijker dan werd gezegd, maar voor je eerste rijles nog steeds moeilijk.

  3. Jolene zegt:

    Hmm ik moet zeggen dat sinds ik aan de universiteit zit ik de examens toch echt wel moeilijk vind hoor :p (daarom was ik ook voor 6 van de 15 gebuisd vorig jaar – maar ik heb ze allemaal weer opgehaald :)). En ik ben toch altijd weer gestresseerd, maar ik denk dat dat iets persoonlijks is, sommige mensen zijn bijna nooit gestresseerd, terwijl ik voor een mondeling examen bijna sta te trillen :p.

    • Renze Droog zegt:

      In België is het weer heel anders dan hier, als ik alle verhalen mag geloven… Iedereen die ik ken die daarvandaan komt, zegt dat het daar ‘super’ moeilijk is, terwijl dat hier juist reuze meevalt.

Laat een reactie achter bij Jolene Reactie annuleren

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *