Meneer Houdini

Meer dan 2 jaar geleden geschreven; gelijk nadat ik het wist.

Lang, lang geleden kregen mijn buren nieuwe buren, en ik nieuwe overburen. Ze brachten mijn nieuwe “liefde” mee, en dat wel 4 keer! Want ze hadden 4 katten. Eén was doof, één was aangereden, één was mishandeld, en één miste een halve achterpoot, en die laatste was Meneer Houdini.

De enige 2 die buiten kwamen, waren Meneer Houdini en Pluis. Pluis was een zwart-witte kat, maar vooral in het zwart. Hij was schuw, in tegenstelling tot Houdini. Ik heb hem 1 keer buiten geaaid, en dat is niet veel mensen gelukt… Meneer Houdini kwam zowat op de eerste dag al naar me toe, en vroeg om aandacht. Steeds meer deed ik met hem, tot hij op een dag binnen kwam, eerst een paar minuten, en uiteindelijk de hele middag. Hij was niet zoals ik me een kat had voorgesteld, want hij gaf nooit kopjes, maar knorren dat hij deed, ongelofelijk. Zelfs als je hem niet aaide, hoorde je hem nog op 5 meter afstand terwijl je muziek aan stond (bij wijze van).

Toen zijn 3 vrienden één voor één overleden, kregen we beide nieuwe buren. Deze hadden ook katten, Winnie en Simba. Winnie is ongeveer even schuw als Pluis, al kon je Pluis gewoon niet aaien, en haalt Winnie eerder uit (ook net aan te raden dus om te aaien…). Simba was totaal anders dan Meneer Houdini. Hij gaf veel kopjes, liep constant om je benen heen, maar wilde wel één ding, net zoals Meneer Houdini: aandacht. En natuurlijk kreeg hij dat van mij, en langzaamaan kwam hij is binnen, maar dat vond hij altijd nog eng, en nu nog steeds.

Nadat Meneer Houdini Simba had leren kennen, kreeg Houdini een nieuwe vriend: Doerak. Deze hebben ze als jonkie genomen, en is meer wit dan zwart, en heeft een zwarte stip op zijn kop. Helaas voor Meneer Houdini ging hij nog niet zo snel naar buiten, en Houdini werd oud, terwijl Simba een stuk jonger is. Simba werd de “leider” van de straat, nadat Meneer Houdini dat sinds zijn komst altijd was geweest. Zo moet hij weer vechten om zijn plaats terug te krijgen, maar tegelijkertijd verzwakte hem dit ook. Hij kon niet winnen van Simba, simpelweg omdat hij te oud was. Simba beschermde Winnie, en kon er niks aan doen dat hij Houdini verzwakte, dat is gewoon “kattelijk”.

Doerak is nu al wat groter geworden, en ik mag al steeds dichterbij komen. Hij heeft zelfs al 2x aan me geroken, en dat klinkt misschien raar, maar dat is al heel wat voor een kat. Helaas voor Doerak ging het niet zo goed met zijn “vader”, want zo zag hij Meneer Houdini. Hij had last van zijn darmen, en moest laxeermiddel krijgen, maar dat vond hij natuurlijk niet lekker… Na de eerste operatie, waar hij bijna dood ging door een verkeerd infuus, krijg hij het een tijdje later weer. Nu moest het allemaal weer, dus wisten zijn baasjes niet wat ze moesten doen. Ze brachten hem bij de dierenarts voor een nachtje observatie, en dan zouden ze hem de volgende dag onderzoeken. Ik leg de nadruk op zouden, want dat is niet gebeurd…

Misschien klinkt het raar, maar als je ooit hier bent geweest en mij met Meneer Houdini hebt gezien, weet je wat hij voor me betekende. Ja, hij was een kat, ja, hij was niet van mij, maar dat maakt me niks uit. Vandaag kreeg ik het te horen, en ik kan er maar één ding op zeggen:

Vaarwel Meneer Houdini, Houdje, Dini, Hoed, Pet, of hoe ik je ook noemde!

Meneer Houdini genietend van het zonnetje

Dit bericht is geplaatst in de categorie Natuur met de tag . Bookmark de permalink.

1 Reactie op Meneer Houdini

  1. Olga zegt:

    Rode katers zijn de liefsten :)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *