Ik ging naar een restaurant en nam mee… Mayonaise!

Naar aanleiding van deze reacties:

Dat kan alleen Renze. Ik vond die uitdaging van jou heel vervelend, want ik vreet alles wat er op mijn bord komt. Blijven er alleen dingen over die niet te koop of te duur zijn (mosselen, sprinkhanen, slakken, kaviaar, dat soort spul) maar waar haal ik dat vandaan als ik ‘t niet kan betalen? Als ik even sla, tomaat en komkommer uit mijn verleden had kunnen deleten was het een stuk makkelijker geweest :P

Al had ik vast wel ergens 5 soorten mayonaise vandaan kunnen toveren die ik nog nooit gehad had, want dat telt blijkbaar :P

Ik telde de mayonaise mee omdat het voor mij niet vanzelfsprekend is dat ik alles van één soort product lust (of lekker vind). Meestal vind ik alleen de duurste versie lekker, maar niet doordat het het duurste is en ook zeker niet altijd. Calvé pindakaas vind ik bijvoorbeeld minder lekker dan die van het ah huismerk!

Laten we beginnen bij het begin: heel vroeger at ik in restaurants alleen maar friet (met mayoaise), maar zelfs dat durfde ik niet altijd aan. Ik vreesde er altijd voor dat een restaurant mij friet zou serveren die ik niet lekker vond. Dat is gelukkig nooit gebeurd. De mayonaise cq. fritessaus die erbij werd geserveerd, was een tweede probleem. In Nederland is het abnormaal als het zuur is, maar in Frankrijk is dat juist normaal. Eigenlijk gingen wij nooit in Nederland naar een restaurant, want ik was altijd het probleem. Als we op vakantie waren gingen we dat wel: ofwel hadden mijn ouders geen zin om te koken, ofwel waren we niet op de camping met het eten, ofwel was één van mijn ouders jarig (ze zijn eind juli en begin augustus jarig, dus vrijwel altijd als we op vakantie waren). En dus moesten ze met een hele moeilijke eter naar een restaurant toe waar heel vaak alleen Frans gesproken wordt. “Uhm, ja, deze jongen wil alleen een bord friet. En wat voor mayonaise hebben jullie? Oh, zure…” Die vond ik toen echt niet lekker en nu nog steeds niet.

Dus namen mijn ouders altijd een fles mayonaise mee vanuit Nederland. Met als eerste doel voor op de camping als we daar friet aten en met als tweede doel om mee te nemen naar een restaurant. Voor mij was het heel gewoon: zonder die mayonaise zou ik niet mee zijn gegaan naar het restaurant in periodes dat ik alleen friet met mayonaise lekker vond. Later ben ik ook nog friet zonder mayonaise lekker gaan vinden, waardoor het niet meer nodig zou zijn geweest, maar toen dus wel.

Die mayonaise was voor mij zó normaal dat ik het een beetje raar vond dat de mayonaise altijd in een plastic zak meeging die onder tafel stond. Pas vanaf het moment dat ik friet had, mocht ik de mayonaise pakken. Ik zette hem vrolijk open en bloot op tafel. Nu ik daar bij stil sta, snap ik pas dat mijn ouders dat vast niet heel leuk vonden, want het restaurant kon er zomaar commentaar op leveren. Wie neemt er nou weer mayonaise mee naar een restaurant? Ik dus, waarschijnlijk als enige in de wereld.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk met de tag . Bookmark de permalink.

3 Reacties op Ik ging naar een restaurant en nam mee… Mayonaise!

  1. shirley zegt:

    Ik lust weinig broodbeleg en ben ook een enorme merkslet. Dus ik ging op vakantie naar Kroatië en nam mee: Nutella. Wat blijkt? In Kroatië gooien ze je dood met Nutella en de kuipjes chocopasta in het hotel waren ook goed te eten. xD

  2. Esra zegt:

    Hahaha maar sommige mayonaise is ook ronduit smerig. Zelfde probleem met curry overigens.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *