Iedereen is tegen pedofilie

En dat klopt niet. Sowieso is er een héél groot verschil tussen pedofilie en pedoseksualiteit, maar jammer genoeg heeft de media de twee begrippen één laten worden. Pedoseksualiteit gaat over volwassenen die daadwerkelijk seks hebben met kinderen, pedofilie is enkel het verlangen om seks met kinderen te hebben. In de media wordt er gedaan alsof een pedofiel ook gelijk een pedoseksueel is, maar dat is vaak niet zo.

Pedofilie is aangeboren, net zoals andere geaardheden. Pedofilie zelf is in wezen niet fout; een mens kan er niets tegen doen. Het is pas fout als een pedofiel overgaat in een pedoseksueel, want daar kan een mens iets tegen doen. Er zijn een heleboel mensen die pedofiel zijn en nooit pedoseksueel zullen worden. Die pedofielen moeten beschermd worden tegen de maatschappij.

Een hoop mensen vinden dat pedofielen cq. pedoseksuelen weg moeten uit de maatschappij. Diezelfde mensen willen al helemaal niet dat ze in hun wijk wonen. En diezelfde mensen jagen ze zo’n beetje op. Door een pedofiel of pedoseksueel in een hoekje te drijven, wordt de kans dat ze eraan beginnen of dat ze terugvallen alleen maar groter. Oftewel: met het gedrag dat mensen nú tegen pedofielen en pedoseksuelen hebben, wordt het probleem nooit opgelost.

Hoe kan het dat er zoveel pedofielen zijn die geen pedoseksueel worden? Vergelijk het eens met niet-pedofielen: zij zoeken de goedkeuring van een ander voordat ze er seks mee hebben. Als de ander niet instemt, willen ze het zelf meestal ook niet. Pedofielen die geen pedoseksueel worden hebben diezelfde gedachtes. Petr Weiss, een hoogleraar seksuologie, heeft het volgende over pedofielen gezegd: “ik vind dat we veel waardering moeten hebben voor pedofielen die nooit seks met kinderen hebben. Ik weet niet zeker hoeveel van ons die tot de meerderheid behoren qua geaardheid zich hun hele leven van hun seksuele voorkeur zouden kunnen onthouden. Ik weet niet zeker of ik dat zou kunnen.”

Er zijn een aantal dingen die gedaan kunnen worden om pedoseksuelen weer op het goede pad te krijgen en om pedofielen nooit op het foute pad te laten komen. Eén daarvan is zorgen dat ze opgenomen zijn in de maatschappij en als ze leren intimiteit te beleven met mensen van hun eigen leeftijd.

Een andere is controversiëler: virtuele kinderporno. Na onderzoek op 400 mannen die in het kanton Zürich in 2003 zijn opgepakt voor het kijken naar kinderporno, zijn de onderzoekers met de conclusie gekomen dat de overgrote meerderheid niet opnieuw in de fout ging. Ze keken niet opnieuw kinderporno en zijn ook niet in de fout gegaan met kinderen. Toen de muur in 1989 viel, werd het bezit van kinderporno in Tsjechië gelegaliseerd. Sindsdien nam het aantal misdrijven tegen kinderen geleidelijk af. Beide laten zien dat kinderporno kan helpen om kindermisbruik te voorkomen. Kinderporno zelf is echter niet aan de orde, virtuele kinderporno wél. Als de wet zou toestaan om virtuele kinderporno te kijken, is de kans groot dat er minder pedofielen in de fout gaan. Het staat nog niet vast dat er ook minder zullen zijn, maar verschillende onderzoekers achten de kans wel groot. En is dat niet wat de bevolking zou moeten willen?

Meer over pedofilie is te zien in Brandpunt Reporter, met onder andere een moeder van een misbruikt kind die aan de kant van de pedofielen staat, een pedofiel en een pedoseksueel.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Psychologie met de tag . Bookmark de permalink.

15 Reacties op Iedereen is tegen pedofilie

  1. Lauradenkt zegt:

    Ja precies, er stond laatst een (anoniem) interview in het AD van een pedofiel (niet pedoseksueel). Ik vond het wel interessant om het vanuit zijn oogpunt te bekijken.

  2. Esra zegt:

    Ik vind het heel sneu voor pedofielen dat ze niet aan hun geaardheid toe kunnen geven, maar toch krijg ik er de kriebels van dat mensen op zo’n manier over kinderen kunnen denken…

    • Tom (=meso) zegt:

      Een jongen het aller mooist, het aller lieftst en het meest aantrekkelijk vinden is geen vervelend gevoel. Hooguit lastig.
      Lastiger is, dit gevoel niet te kennen voor volwassenen. Onzeker bestaan.

  3. shirley zegt:

    Pedofilie is geen geaardheid. Pedofielen kunnen homo, bi of hetero zijn. Dat zijn geaardheden. Als iemand zijn “geaardheid” moet onderdrukken is er sprake van een pervers verlangen dat schade kan toebrengen aan derden. De oplossing zoals deze hier gesteld werd, om pedofielen intimiteit aan te leren met mensen van de eigen leeftijd is een vorm van therapie. Holebi’s hoeven niet in therapie, vanwege hun geaardheid. Verkrachters weer wel. Verkrachters kunnen ook homo, bi of hetero zijn.

    Ik ben tegen pedofilie. Ze hoeven niet beschermd te worden, maar moeten wel geholpen worden. Pedofilie is overigens niet te vergelijken met homofilie. Homofilie werd vroeger ook gezien als een probleem van de geest, maar tegenwoordig niet meer. Homo’s gaan relaties aan met volwassenen mensen die zelf de keuze kunnen maken. Wanneer een homo seks heeft met een persoon tegen diens wil in, dan is het weer verkrachting.

    Naar mijn weten is het trouwens nog altijd niet bekend of mensen geboren worden met een geaardheid. Daar gaan we vanuit, maar voor zover ik weet is er geen onomstotelijk bewijs om vast te stellen welke geaardheid iemand heeft.

    • Tom (=meso) zegt:

      Het heeft geen zin om tegen pedofilie te zijn. Er zijn mensen die met een pedofiele geaardheid geboren worden, of je dit nu wilt of niet. Het gaat niet het ‘voor’ of ‘tegen’ zijn. Ik neem aan dat je bedoelt dat je tegen pedoseksualiteit bent. (overigens zijn de meeste plegers van seksueel kindermisbruik geen pedofiel 3/4 en maken de meeste pedofielen zich niet schuldig aan seksueel misbruik.. dit terzijde)
      Er is discussie over de oorsprong. Toch wordt steeds meer duidelijk dat pedofilie wel een geaardheid is. Veel autoriteiten twijfelen daar niet meer aan. Er is wel degelijk bewijs, maar voor sommigen is dit maar moeilijk te slikken. Ik zie niet in waarom geaardheden niet te vergelijken zijn.
      Ik zou zeggen, bekijk het debat over pedofilie (http://vimeo.com/60248321). Geen twijfel bij deze wetenschappers. Overigens is dit slechts één voorbeeld. Het is een kwestie van tijd. Hersenonderzoek levert (al) onomstotelijk bewijs (prof. Swaab ed.).
      Dus dat jij beweert dat pedofilie geen geaardheid is, is slechts een mening, maar niet wetenschappelijk te onderbouwen, meer een wens van de gedachte.
      Je schrijft:
      — De oplossing zoals deze hier gesteld werd, om pedofielen intimiteit aan te leren met mensen van de eigen leeftijd is een vorm van therapie. Holebi’s hoeven niet in therapie, vanwege hun geaardheid. Verkrachters weer wel. Verkrachters kunnen ook homo, bi of hetero zijn. —
      Het is een fabeltje dat pedofielen geen intimiteit kunnen hebben met mensen van hun eigen leeftijd. (ik heb al jarenlang een relatie met een volwassene en ben zeker niet de enige). De schadelijkheid van geaardheid veranderende therapieën is in het verleden pijnlijk duidelijk geworden. Het is nog niet zolang geleden dat homo’s in therapie gingen om van geaardheid te veranderen. Je schreef: ‘verkrachters kunnen ook homo, bi of hetero zijn.. Dat klopt. Pedofielen ook.
      Waarom hoeven pedofielen niet beschermd te worden? Klinkt cru. De rechten van de mens zijn ook van toepassing voor mensen met een andere geaardheid/ oriëntatie.
      En over dat pervers verlangen. Als jij hunkert naar seks met je buurman, maar hij werkt niet mee. Is er dan sprake van pervers verlangen?
      Overigens is pedofilie veel meer dan je aangetrokken voelen tot een kind… enfin.. voor nu genoeg..

  4. Elise zegt:

    Ik heb hier ook eens over geschreven na aanleiding van het programma ‘Jong’, waarbij ze een pedofiel gingen interviewen (onherkenbaar). Ben het helemaal met je eens.

  5. Hemmo zegt:

    Beste Renze, pedofilie en pedoseksualiteit zijn dan weliswaar twee verschillende zaken (neiging en praktijk), maar als je een deskundig aanhaalt moet je wel volledig en eerlijk zijn. Meneer Weiss zegt in Brandpunt Reporter, en ik heb die uitzending vanavond (13-3-2013) nog gezien op Uitzendinggemist, ook het volgende: een pedofiel is niet verantwoordelijk voor zijn geaardheid, maar wel voor zijn gedrag. Hij praat pedoseksualiteit dus om de drommel niet goed. Wel vraagt hij om respect voor pedofielen die bewust niet pedoseksueel zijn. Dat is best, maar zijn oproep voor legalisatie van virtuele kinderporno wil niet zeggen dat hij meteen gelijk heeft. Eén wetenschapper maar meteen napraten alsof hij de waarheid spreekt is niet verstandig. Het is (nog) niet bewezen dat virtuele kinderporno werkt. In dezelfde uitzending zegt een Zwitserse hoogleraar seksuologie dat het kán helpen voor sómmige pedofielen die nog sterke sociale grenzen/normen hebben. Hij is dus helemaal niet zo stellig als Weiss en als jij.
    Waar haal je bovendien vandaan dat de moeder van het misbruikte kind aan de kant van pedofielen staat?! Volkomen onzin! De volledige context van haar verhaal is: ik ging van onbegrip naar medelijden met de dader, hoef heeft het zo ver kunnen komen. Dat heeft geen ene moer te maken met ‘aan zijn kant’ staan. Als je zaken aanhaalt Renze, moet je ze wel juist aanhalen. En niet op je blog zomaar wat roepen onder het motto ‘mensen helpen’. Dat doe je om te beginnen alleen als je wel alles goed bij de naam noemt, anders ontstaat een verkeerd beeld!

    • Renze zegt:

      Ik praat pedoseksualiteit ook niet goed. Bovendien heb ik niet alleen hem aangehaald en heb ik ook niet gezegd dat virtuele kinderporno vanaf vandaag gelegaliseerd moet worden: “Als de wet zou toestaan om virtuele kinderporno te kijken, is de kans groot dat er minder pedofielen in de fout gaan. Het staat nog niet vast dat er ook minder zullen zijn, maar verschillende onderzoekers achten de kans wel groot. En is dat niet wat de bevolking zou moeten willen?” Voordat de wet zoiets zou toestaan, zou het nog grondiger onderzocht moeten worden, voornamelijk kijkend naar de mogelijke negatieve gevolgen. Het probleem van een blog is echter dat ik er nooit alle informatie in kwijt kan, waardoor dat soort zaken wat ondergesneeuwd raken.

      Naast dat ik niet alleen hem heb aangehaald, spreek ik ook uit mijn eigen ervaring onder een groep studenten die erover gediscussieerd hebben. Alle studenten uit de groep moesten vooraf uitzoeken wat hun standpunten waren en daar zijn nog meer onderzoeken naar boven gekomen, waar ik overigens geen bronnen van heb, maar de docent zou de slechte onderzoeken er uitgefilterd moeten hebben, dus ik ben er vanuit gegaan dat het betrouwbare bronnen waren. De discussie ging daar eigenlijk alleen over of we virtuele kinderporno wel zouden moeten willen toestaan omdat het toch ergens kinderporno is. Het was voor iedereen wel duidelijk dat als het toegestaan werd, de kans groot was dat het ook het aantal kindermisbruiken zou verminderen. (Dat de kans groot is, wil nog niet zeggen dat het ook zo is.) Het uitleggen hoe die discussie gevoerd werd en wat de bredere context was (wat voor groep studenten, wat voor voorbereiding, wat voor docent, enzovoort), was echter een te grote uitweiding van de blog om dat er óók nog allemaal in te vermelden. Het is niet dat ik mij alleen baseer op wat ik noem – dat zou veel te kortzichtig zijn.

      In mijn ogen heeft dat wel degelijk te maken met dat de desbetreffende vrouw aan de kant staat van de pedofielen. Onder “de kant van de pedofielen” versta ik mensen die begrip tonen voor pedofielen, mensen die zich in ieder geval proberen in te leven in pedofielen. Oftewel: mensen die niet gelijk pedofielen veroordelen om wat ze misschien in de toekomst gaan doen (of al gedaan hebben), maar mensen die verder kijken naar de bredere context en naar de intentie van iemand.

      Als ik alles bij naam zou noemen, zou ik elke blog moeten uitbreiden naar minimaal 10.000 woorden (mijn blogs zijn ongeveer 500 woorden). Buiten dat het feit voor mij teveel werk zou zijn, zou niemand meer geïnteresseerd zijn om zoiets te lezen. Een bericht op een blog is bedoelt als vermaak óf als startpunt in de zoektocht naar meer informatie. Mijn blog doet voornamelijk dat tweede: het is een startpunt. Als mensen een eigen mening willen vormen over de kwestie of als mensen meer willen weten, kunnen ze altijd zelf verder kijken naar wat anderen ervan vinden. Mijn blogs zijn nooit bedoelt als volledige uiteenzetting van de volledige waarheid. Hierbij heb ik expliciet verwezen naar Brandpunt Reporter, maar soms laat ik het impliciet.

  6. Hemmo zegt:

    En dan nog wat trouwens, hoe kun je nou zeggen dat pedofilie in wezen niet fout is? De neiging om een kind te willen betrekken in je eigen lusten, ook al geef je er niet aan toe, is in principe ongezond, want het gaat uit van verlangens die alleen maar tot uiting kunnen komen in een ongelijkwaardige ‘relatie’ tussen volwassene en kind. Als ik de neiging heb om iemand op zijn bek te slaan omdat hij mij snijdt in het verkeer is ook niet goed te praten, al geef ik er niet aan toe. De ander mag dan blij zijn dat ik het niet doe – en ik zelf ook, want na die tijd krijg ik zeker weten toch spijt – maar dat is nog geen reden om die neiging goed te praten.

    • Renze zegt:

      Het is in wezen niet fout omdat ze er niets aan kunnen doen: zo worden ze nou eenmaal geboren. Ik vind dat je mensen niet mag veroordelen op hoe ze geboren worden. Misschien heeft u daar een andere mening, maar dat is aan u. Een gevoelige kwestie als pedofilie is jammer genoeg niet te vergelijken met een andere kwestie, omdat het zó specifiek is dat er altijd belangrijke details verschillen. Zo is iemand op z’n bek slaan bij de wet verboden, pedofilie niet. Alleen al daardoor is het niet te vergelijken.

    • Tom (=meso) zegt:

      Dus, als jij merkt dat je iemand aantrekkelijk vindt, terwijl die ander daar niet van gediend is. Is jouw gevoel dan fout?
      Het woordje ‘fout’ is fout. Dan vind ik het fouter dat er mensen zijn die geen gevoelens hebben voor kinderen. Om me heen zie ik kille ouders; afwezige ouders – zij missen ‘iets’.. kunnen ze niets aan doen. Heel fout? Zo zijn heel veel fouten te bedenken..
      Het is me wel eens overkomen dat ik een jongen leuker vond dan leuk. Hij vond mij ook heel leuk. Dat ik hem ‘het aller leukst van de wereld’ vond, was vooral vervelend voor mij. Dat ik hem het aller mooist van de wereld vond, was vooral vervelend voor mij. Hij heeft hier nooit bewust iets van gemerkt en heeft die jaren dat hij bij mij over de vloer kwam als heel prettig ervaren. Ons contact was zo prettig onder andere omdat ik hem zo leuk vond. Hij voelde mijn oprechte interesse en vond dat prettig. Pedofilie is veel meer dan seksuele aantrekkingskracht.
      Was mijn gevoel ‘fout’. Nee.. het was hooguit onhandig, niet- praktisch, lastig. Het gaat mij te ver om ‘de oorzaak’ van ons jarenlange prettige contact als ‘fout’ te bestempelen.

    • Tom (=meso) zegt:

      Even een toelichting op mijn vorige reactie.
      Nu kan ik me voorstellen, dat lezers fronsend en hoofdschuddend mijn vorige reactie lazen. Dat begrijp ik, want het schetst een nogal een rooskleurig beeld. Er gebeuren schandalige dingen met kinderen; ze worden misbruikt, vernederd en beschadigd.
      Dit leed wordt nu klakkeloos in de schoenen geschoven van pedofielen en dat is vaak onterecht.

      Driekwart van het misbruik is gepleegd door mensen zonder pedofiele geaardheid. Ook veel misbruikende priesters waren geen pedofiel. Dit neemt niet weg dat er ook misbruikende pedofielen zijn. Maar van de totale populatie is dit een minderheid.
      Als men seksueel misbruik wil aanpakken, dan zal men op zoek moeten naar alle oorzaken. In de meeste gevallen is er geen sprake van pedofilie.
      Bij andere motieven valt te denken aan: seksuele ontremming, sadisme, antisociale persoonlijkheid, autisme, machtswellust etc…
      Door alles op een hoop te gooien wordt iedere pedofiel gevaarlijk, antisociaal, sadistisch en hyper-seksueel. Niets is minder waar.

      Waarom mijn pro- pedofilie reactie? Niet om pedoseksueel gedrag goed te keuren, want ik begrijp best dat dit schadelijk en onwenselijk is. Ik ben absoluut tegen en zal me er niet schuldig aan maken. Wel om aan te geven dat het in veel gevallen, véél meer is dan enkel een seksuele lust. Het zijn ook positieve gevoelens.
      Toen dat jongetje jaren lang bij mij over de vloer kwam, neigde ik eerder naar een beschermende ‘huismoeder’, met alle overbezorgd- en ongerustheid, dan naar een brute kinderverkrachter. Ik voelde me prettig als ik zag dat het met deze jongen goed ging. (ook dat heeft trouwens zijn valkuilen.)
      Dat pedofilie ook iets met liefde te maken heeft, of kan hebben, wordt het liefst vergeten of ontkend, terwijl dat is wat ik voornamelijk ervaar. En velen met mij.

      Ik voelde woede toen ik hoorde van de gruweldaden van Robert M. Ik walg van verkrachting en machtsmisbruik.
      Maar er is ook woede tegen de maatschappelijke onwil om het probleem van misbruik echt aan te pakken. Door de haat wordt er vrijwel geen onderzoek gedaan; is de drempel voor pedofielen om hulp te zoeken groot; is de kennis van hulpverleners matig.. Hierdoor meer kans op isolement, vervreemding, rare denkbeelden, ongewenst gedrag en ontsporing.

      Het beweren dat de pedofilie ‘in wezen’ fout is, is veel te eenvoudig beredeneerd.

      Tot slot.. over de ongelijkwaardigheid doet dr. G. Hekma rake uitspraken.
      http://vimeo.com/60248321

      Over is mijn reactie aardig ontspoord. Sorry.. Verwijder ‘m maar als je ‘m ongepast en/of te lang vindt.

      Groet,
      Tom

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *