Fietsweer!

Het is weer fietsweer, eindelijk! Op die twee eerdere dagen met meer dan 10 graden na, had ik nog geen enkele kans gehad om na te denken of ik zou gaan wielrennen. Die twee eerdere dagen kon ik jammer genoeg niet. Het is mij te koud met een paar dunne lage aan met een temperatuur van onder de 10 graden te gaan fietsen. En als ik dan genoeg kleding aandoe om niet te bevriezen, kom ik na 10 minuten om in de warmte. En als ik precies genoeg kleding aandoe om het de eerste 10 minuten een beetje koud te hebben en dat het daarna lekker is, is het ijskoud in een afdaling.

Maar goed, zo’n eerste training leert altijd heel veel en dat ga ik eens opsommen:
-Ik heb best een redelijke basisconditie, want ik ging nog vooruit en dat na 7 maanden niet fietsen. Niet dat ik snel heb gefietst… Sterker nog: ik heb langzamer gefietst dan op mijn aller eerste wielrentraining op de fiets van mijn vader. Toen deed ik wel nog aan atletiek, oftewel: ik had toen niet 7 maanden niet getraind.
-Ik woon in een gebied met heuvels!!! En daar ben ik heel blij mee!!! Eigenlijk kan ik helemaal niet klimmen, maar ik vind het wel leuk, dus nu kan ik er op trainen. Misschien houd ik over een paar maanden wel mijn fietsvrienden heuvelop bij!
-Zo’n eerste training doet pijn. Bij fietsen heb je last van: je benen (want moeheid), je handen (want je banden zijn héél hard dus je voelt alles, en ik had zelfs nog handschoentjes aan), je rug (want je zit héél erg voorovergebogen) en je zitvlak (want je banden zijn dus héél hard en je zadel helpt niet de eerste paar honderd kilometers). Nou ben ik wel een zeikwijf qua pijntjes en het houdt me ook niet tegen. Over een paar honderd kilometer is mijn lichaam alles weer gewend en heb ik nergens meer last van, behalve mijn benen, maar dat is fijn.
-De volgende dag doen mijn benen nog steeds pijn. Dat heb ik al lang niet meer gehad.
-Wat is hier een mooie natuur! In Zuid-Holland kom je niet verder als weilanden en af en toe een boom of een kanaal. Hier zijn échte bossen, échte heuvels en échte duinen! Jippie.
-En mensen hebben teveel de neiging om je na te roepen. Ik vatte het mooi samen in één Tweet (al zeg ik het zelf): “Jammer dat een vrouw moest roepen dat hier niet de Amstel Gold Race is. Ik heb maar niet terug geroepen dat hier ook niet de wallen zijn…”

Op naar de volgende training: morgen. En die erna: overmorgen. En die erna: donderdag. Mooi weer, hier komt mijn fiets aan!

Dit bericht is geplaatst in de categorie Wielrennen. Bookmark de permalink.

5 Reacties op Fietsweer!

  1. Esra zegt:

    Jeuhj! Het skeeleren is tot nu toe niet erg succesvol, ik kom steeds nattigheid tegen :(
    (En verder herkenbare problemen, pijn in de rug, pijn in de benen en in mijn geval, de voeten…)

  2. Lauradenkt zegt:

    Nou, ik krijg anders in Oegstgeest ook genoeg naar mijn hoofd geslingerd! (oké, omdat ik vaak niet oplet enzo…)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *