Eetprobleem bekeken vanuit mijn ouders

Veel kinderen lusten niet zoveel. De meeste mensen geven de tip aan ouders van kinderen die niet veel lusten dat het wel een keer verandert, dat er op een gegeven moment een omslag komt waarop het kind wél normaal gaat eten. Hoewel ik extremer was dan de meeste van die andere kinderen, dachten mijn ouders dat dat ook voor mij gold.

Mijn moeder is opgeleid als diëtiste en daar had ze geleerd dat je kinderen niet moest dwingen om iets te gaan eten. Daardoor hebben mijn ouders mij ook nog eens niet geprobeerd te dwingen om iets te eten. Niet dat dat zou lukken, want ik strafte mijzelf als ik eten niet wilde eten, bijvoorbeeld door zonder eten naar bed te gaan. Bovendien was ik destijds zó eigenwijs dat mij dwingen alleen maar averechts zou werken.

Het intrigerende is dat ik altijd in mijn hoofd heb gehad dat mijn ouders mij wel hebben gedwongen, of in ieder geval geprobeerd. Waar dat precies door komt – want het is niet waar – weet ik niet, maar waarschijnlijk is het een interpretatieverschil. Doordat ik altijd dacht dat ze mij daartoe hadden gedwongen, waardoor ik ook dacht dat ze het/mij niet begrepen, heb ik nooit de behoefte gehad om een hele goede band met mijn ouders op te bouwen.

Ik ben later gaan beseffen dat zij er niets aan konden doen, want mij iets nieuws laten proberen is héél secuur en een gemiddelde ouder weet niet hoe dat moet. Dat besefte ik al vóórdat ik erachter kwam dat ze mij nooit hebben gedwongen, maar wel pas een jaar of twee geleden. Daarom ben ik nooit heel close geweest met mijn ouders. Daar ben ik pas aan gaan werken sinds ik weet dat zij er niets aan konden doen. En nu ik weet dat ze mij ook nog eens niet gedwongen hebben, ziet het er al helemaal positief uit.

Nu zijn jullie vast benieuwd naar hoe je mij iets nieuws moet laten proberen: dat draait om mijn keuze. Zeg de naam van iets nieuws dat ik zou kunnen proberen, zonder dat je mij verplicht om het te proberen. Geef me de tijd om te beslissen of ik dat wel wil proberen en geef me de ruimte om het te proberen. Bij proberen horen ook mislukkingen, dus geef me niet het gevoel dat ik het moet lusten, want dan ga ik het al niet proberen. Het komt er dus op neer dat je mij de ruimte moet geven om te kiezen wat ik wil. En dat je vooral niet teveel moet verwachten. De helft van wat ik probeer lust ik (nog) niet, ook al probeer ik alleen dingen waarvan ik denk dat ik ze wel lust.

Nu komt de clou van het verhaal: doordat ik nooit een hele goede band heb gehad met mijn ouders, hebben zij ook nooit voor de hand gelegen om veel dingen tegen te vertellen. Nu zijn ze dat ook nog niet, maar misschien over een paar jaar wel. Dit soort veranderingen gaan nu eenmaal niet zo snel als je zou willen.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk met de tag . Bookmark de permalink.

5 Reacties op Eetprobleem bekeken vanuit mijn ouders

  1. Esra zegt:

    Dit is eigenlijk wel grappig, ook naar aanleiding van je volgende blog, omdat jij wel probeert mij te zover te krijgen om iemand op date te vragen. Als je bovenstaande nog eens leest snap je wellicht (hopelijk) waarom dat hoogstwaarschijnlijk niet gaat gebeuren (ja dat vertel ik je bij dezen).

    • Renze zegt:

      Je bent wel heel confronterend de laatste dagen hè 😛 Laat ik het zo positief mogelijk voor mijzelf uitleggen: ik zie het allebei (jij die iemand op date vraagt en ik alles aan mijn ouders vertellen) als eerste stap. Dat tweede heb ik al gedaan, maar voordat ik het automatisch doe en voordat het in mijn hoofd ook allemaal ‘goed’ zit, zijn we weer een hele tijd verder. Iemand op date vragen is ook pas de eerste stap, want dan ben je nog steeds heel zenuwachtig en ‘bang’. Voordat dat ‘goed’ zit, zijn we ook weer een hele tijd verder.

      En ik probeer je niet te manipuleren, want van mij moet je niets: het maakt mij niet uit wat je doet, terwijl als ik iemand manipuleer, het mij wel uitmaakt. Als je het niet doet, doe je het niet. Ik probeer je alleen zover te krijgen door een positieve beloning, aangezien dat heel goed werkt als je iets wil doen waar je tegenop ziet/wat je moeilijk vindt/wat je niet wil/…

    • Esra zegt:

      Haha sorry 😛
      Ik doel er ook op dat jij waarde hecht aan het maken van je eigen keuzes. Alles aan je ouders vertellen is je eigen keuze, als ik nu iemand op date ga vragen is het dat zeker niet.
      Ik wil absoluut niet zeggen dat je me manipuleert maar wel laten zien dat het belangrijk is dat je ergens klaar voor bent voordat je het doet.

    • Renze zegt:

      Het klopt dat het mijn eigen keuze was, maar ik vind dat het ook jouw eigen keuze is, al is het wel minder jouw eigen keuze dan het mijn eigen keuze was.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *