Erg, erger, ergst, ergeren

Soms heb je zo’n dag waarop je van jezelf staat te kijken, waarop je beseft dat je misschien anders bent dan je dacht dat je was. Een paar dagen geleden had ik die (als jullie dit lezen, is dat alweer een week of 3 geleden). Ik besefte namelijk dat ik mij overal aan liep te ergeren. Dat is erg, zelfs erger dan erg.

Ik probeer iedereen altijd positief te laten denken, omdat je daar tenminste wat mee opschiet. Als je je ergens aan loopt te ergeren, krijg je alleen maar gevoelens van wrok, agressiviteit, haat en andere varianten daarvan. En wat heb je daar aan? Juist, niets. Je schiet er niets mee op, je koopt er niets mee, je kan er niets mee.

En dan kom je erachter dat je het zelf ook doet. Hé, dat was natuurlijk niet de bedoeling van mijn levensles: andere mensen verbeteren en dan zelf doen alsof het niet bestaat. Zelfs ik ben niet zo hypocriet. Dan dringt weer even tot mijzelf door dat ik ook eens naar mezelf moet luisteren.

Zo gezegd, zo gedaan: ik besloot om mijzelf minder aan anderen cq. dingen te ergeren. Dat is natuurlijk lastiger gezegd dan gedaan (om er maar even een cliché bij te halen), maar uiteindelijk lukt dat wel aardig. Totdat je je beseft dat er nog een hoop onderwerpen zijn waarover je wilde gaan schrijven, want daarvan is de helft ook niet echt positief.

Dus dan zit je met een dilemma: je kan je onderwerpen in de prullenbak gooien, omdat je er toch niet beter van wordt. Of je kan je bedenken dat het erom gaat dat je erover schrijft, want je hebt immers al goed nagedacht over de onderwerpen. Ik koos voor optie 2, maar besloot wel vanaf nu af aan geen negatieve onderwerpen meer op mijn verlanglijstje te zetten.

Gelukkig is die op dit moment nog lang, 15 om precies te zijn, dus ik kan nog wel even doorzeuren. Gelukkig is niet alles negatief, anders zag ik het somber in voor mijzelf.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk met de tag . Bookmark de permalink.

3 Reacties op Erg, erger, ergst, ergeren

  1. Lauradenkt zegt:

    Goed idee, ik zou me ook minder moeten ergeren aan mensen en dingen.

  2. Kim zegt:

    Soms betrap ik me erop dat ik me loop te ergeren aan de kleinste dingen die het ergeren helemaal niet waard zijn. Ik doe mijn best om overal het positieve in te zien, maar dat is nog best moeilijk!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *