Soms heb je minder concentratie

En dat is helemaal niet erg. Waar het door komt, maakt daarbij niet eens zoveel uit, want iedereen heeft wel weer andere redenen. Problemen in je familie, problemen met jezelf, problemen met werk vinden, geen enkel probleem maar gewoon geen concentratie hebben, of nog iets anders. Het belangrijkste in het leven is accepteren waar je staat en proberen daar zo snel mogelijk uit te komen, zonder iets te overhaasten, want overhaasten werkt niet.

De afgelopen maanden ben ik op mijzelf gaan wonen, maar ik was al vrij zelfstandig dus voor mij leverde dat geen nieuwe problemen op. Wat wél problemen opleverde, is mijn verhuurder (waarover een andere keer meer, maar pas als het hele verhaal uit is). Hij heeft overwicht in sociale situaties en hij heeft ‘macht’ over mij: die twee zaken samen werken niet zo goed voor mij. Daardoor levert het stress op en stress zorgt altijd voor iets negatiefs. Van extra buikvet (ja, daar zorgt stress voor, maar heb ik geen last van) tot concentratieproblemen.

Dan komt er ook nog eens bij dat ik aan een nieuwe studie ben begonnen (of eerder mijn bachelor heb voortgezet met een master). Normaal gesproken kan dat vrij probleemloos, maar bij informatica is er altijd heel veel keuze, waardoor het sowieso veel gedoe is om je studieprogramma goed te regelen en te zorgen dat alles bij elkaar én bij de regels aansluit. Daar komt nog eens bij dat ik naar een andere universiteit ben gegaan en dat het een hoop gedoe was om eindelijk ingeschreven te staan. En doordat ik in februari ben begonnen in combinatie met de verdeling van de vakken over het jaar, had ik maar één keuze: mijn master thesis doen aan het begin van mijn 2e jaar, terwijl ik daarna nog een half jaar normale vakken volg. Dan krijg je studieadviseuren die moeilijk doen – ook al hebben ze me wel toegelaten tot de studie – en nog veel meer gedoe.

Hoewel uiteindelijk alles wel op zijn plaats valt, is er een moment dat de stress zorgt voor zóveel van dat negatieve iets dat stress bij jou veroorzaakt, dat de normale manier van leven niet meer doorgaat. Voor mij was het geen optie meer om even veel te blijven studeren, want ik kon mij amper halve dagen concentreren. Ik wist dat het iets tijdelijks was, dus ik heb voor de simpele weg gekozen die én oorzaak bestrijdend werkt én gevolg bestrijdend. Ik heb meer tijd en hoef minder te doen, dus concentratie is minder belangrijk. En een deel van mijn stress valt weg, want doordat ik heb besloten mijn master in 2.5 jaar in plaats van 2 jaar te doen, doe ik mijn master thesis weer aan het einde en gaat niemand daar meer over zeuren!

Zoals ik al heel vaak over mijn eigen lichaam heb geleerd, is het heel belangrijk om ernaar te luisteren. Dat halve jaar zorgt misschien voor andere problemen (grotere schuld, minder lang kunnen werken), maar het geeft op dit moment zóveel rust en die rust kan ik nu goed gebruiken. Als ik niet wist dat het tijdelijk zou zijn, had ik het niet gedaan en had ik eerder gekozen om helemaal te stoppen met mijn studie, omdat ik niet zou weten wanneer het weer goed zou komen. Ik kies voor mijzelf en dat is heel belangrijk in deze wereld, als je anderen maar niet uit het oog verliest bij het maken van jouw beslissingen.

Inmiddels is het een maand geleden dat ik aan mijzelf toe heb gegeven dat het probleem te groot werd. Nu, een maand later, kan ik mij gelukkig alweer uitstekend concentreren en heb ik nergens meer last van!

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk met de tag . Bookmark de permalink.

3 Reacties op Soms heb je minder concentratie

  1. “Ik kies voor mijzelf en dat is heel belangrijk in deze wereld, als je anderen maar niet uit het oog verliest bij het maken van jouw beslissingen.” Mooi gezegd!
    Fijn dat het nu weer goed met je gaat.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *