Weg heupblessure

Mijn heupblessure kreeg ik nadat ik een week had gefietst met vrienden in de Ardennen. Tijdens die week had ik er geen last van, maar de week erna tijdens het wandelen in de stad en tijdens atletiektrainingen wel. Ik heb er nooit last van gehad met wielrennen, maar alleen met langdurig op mijn linkerbeen steunen, met langdurig wandelen of met hardlopen.

Stop één: fysiotherapeut bij mijn atletiekvereniging. Diagnose: slijmbeursontsteking in mijn heup. Oplossing: oefeningen doen. Resultaat: zo weinig verschil dat het niet hielp.
Stop twee: huisarts. Diagnose: geen idee, heel misschien zit het in je botten. Oplossing: foto laten maken. Resultaat: geen.
Stop drie: sportarts. Diagnose: slijmbeursontsteking in mijn heup. Oplossing: ontstekingsremmers in mijn heup, tot twee keer toe. Resultaat: 4 weken lang af en aan ziek zijn door lage weerstand, en nog steeds geblesseerd.
Stop vier: manueel therapeut. Diagnose: gedurende drie maanden zo’n beetje elke week iets anders. Oplossing: hij deed allerlei oefeningen met mijn benen, onder andere mijn linkerbeen langer maken (die korter is, en de blessure zit in mijn linkerheup). Resultaat: iets minder pijn maar niet genoeg.
Stop vijf: vervangende huisarts. Diagnose: geen idee. Oplossing: ga naar de orthopeed. Resultaat: zie stop zes.
Stop zes: orthopeed. Diagnose: na foto’s van mijn heup en bekken, waarop niets te zien was, en een botscan, waarop ook niets te zien was, wist hij het niet. Oplossing: leer ermee leven of ga iets alternatiefs volgen. Resultaat: niets.

En toen heb ik een tijd niets gedaan. Afgelopen vrijdag ben ik weer eens gaan hardlopen. Mijn plan was om rustig met 3km te beginnen, maar het ging zo goed, dat ik er 5km van maakte. Na 3,2km begon mijn heup pijn te doen… Het enige wat ik kon denken, was: “dat kan je niet menen, had ik het maar bij 3km gehouden”, maar ik liep door want de pijn was niet heel ernstig. ‘s Avonds en de volgende dag was de pijn erger. De dag erna (zondag) ben ik weer gaan hardlopen, dit keer 6km. Weer pijn na een kilometer of 3, maar minder dan twee dagen ervoor. Na afloop en de volgende dag minder pijn dan de vorige keer. De dag daarna (dinsdag) de volgende poging, dit keer 7km. Ik ben niet eens meer bezig geweest met mijn heup, want hoewel ik het wel voelde, deed het geen pijn meer. Ook niet na afloop, ook niet de volgende dag.

Stop zeven: ikzelf. Diagnose: géén flauw idee. Oplossing: door de pijn heen blijven lopen tenzij het heel veel pijn doet. Resultaat: blessure weg.

Ik zou graag zeggen dat ik dit al (bijna) 3 jaar eerder had kunnen doen, maar ik heb in het begin ook door de pijn geprobeerd heen te lopen. Wat er mis was, weet ik niet. Of het terug kan komen, weet ik niet. Of het wel slim is om hard te lopen, weet ik niet. Maar met niet hardlopen kom ik er sowieso niet achter, en hardlopen kan in het donker (ik heb geen licht op mijn racefiets), en hardlopen is véél fijner in de regen dan wielrennen. Oftewel: ik ga weer hardlopen. Maar helaas voor jullie, daar ga ik niet over bloggen. Anders kan ik net zo goed elke keer een blog schrijven als ik ben gaan wielrennen… en dat is niet goed voor mijn zelfvertrouwen als ik een keer teveel van mijzelf heb gevraagd en zó kapot thuis kom dat zelfs oude mensen op een stadsfiets mij inhalen.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Atletiek. Bookmark de permalink.

8 Reacties op Weg heupblessure

  1. Lilith zegt:

    Hopelijk blijft het nu zo! Veel plezier met het hardlopen! :-)

  2. Hopelijk blijft je blessure nu gewoon weg!

  3. Ruud zegt:

    Ik heb er nu dus ook last van. Je verhaal vind ik weinig hoopgevend, maar komt er dus op neer dat je rust hebt gehouden?

    • Renze zegt:

      Inderdaad, maar uiteindelijk weet ik niet of de rust ervoor heeft gezorgd dat de blessure weg is, of de blessure ‘gewoon’ zomaar weg is gegaan of dat ik iets anders heb gedaan waardoor hij weg is (misschien loop ik nu anders of staat mijn fiets anders afgesteld of iets dergelijks). Mag ik vragen wat jouw verhaal is? Dan kan ik zelf ook nog wat te leren en kan ik proberen iets preciezer te vertellen wat ik zou doen als ik jou was.

    • Richard van Duin zegt:

      ik het verhaal wel hoopgevend , ze is met een rust periode en daarna weer met trainingsopbouw
      toch van haar blessure af gekomen.. maar het is zo geen lichaam is het zelfde en slaap en voeding zijn ook belangrijke factoren die er mee te maken kunnen hebben.

  4. Tim zegt:

    Heel bekend verhaal, zelf ook een periode met de klachten rondgelopen, rust genomen hielp niet. Fysio hielp niet, naalden laten zetten hielp niet.

    Door blijven lopen en op onverklaarbare reden geen last meer van gehad. zelf kustmarathon kunnen lopen zonder klachten.

    Nu loop ik zondag as. Rotterdam marathon, laat nu net deze week mijn klacht teruggekomen zijn :(
    Zodoende ook bij deze blog terecht gekomen om op kort termijn nog een oplossing te vinden. Maanden lange training dreigen in het water te vallen afhankelijk van hoe de klacht zondag zal zijn!
    Paracetamol, publiek en de uitdaging trekken me er hopelijk dan maar doorheen!

    • Renze zegt:

      Het is bij mij ook weer half teruggekomen, 50% gok ik op: doordat ik mijn heup toch een beetje overbelast heb ondanks rustig opbouwen, 50% gok ik op: één training heel erg op techniek gelopen (toen ik nog atletiek deed, had ik dat heel veel. Na mijn blessure was dat allemaal weg en liep ik techniekloos). Ik voel het nog wel, maar minder dan vroeger, en ik ben nu weer een paar maanden verder. In beweging blijven (niet de hele dag stilzitten) is in ieder geval goed, en ik doe er ook altijd sportgel op voor een lange training, en oefeningen doen om je heup ‘los’ te krijgen/houden helpt voor mijn gevoel ook. Maar sowieso 1x er doorheen lopen is wel te doen, al is de vraag natuurlijk of dat dat goed is…

  5. Richard van Duin zegt:

    Dankje wel voor het delen van je ervaringen..
    mijn ervaring dat het met rust ook niet altijd weg gaat ,, je moet toch oefeningen doen maar die niet te belastend zijn anders raakje verder van het pad.
    Langzaam opbouwen , en wat ook is een lichaam is niet voorspelbaar , wat voor de 1 werkt is weer niet
    goed voor de ander.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *