Angsten

Sinds ik op mijzelf woon, heb ik veel meer angsten. Als ik naar mijn huis loop, begint het al: dan denk ik aan of er een raam is ingegooid of iets dergelijks, want ik woon midden in de stad. Wat natuurlijk ook kan gebeuren als je niet midden in de stad woont, maar midden in de stad is de kans wel groter. Of ik denk aan dat ik ben vergeten om de vuilniszakken goed te sluiten en het nu overal heel erg stinkt. Of ik denk aan dat ik de verwarming per ongeluk aan heb laten staan en het daardoor heel warm is. Of dat ik de koelkast ben vergeten dicht te doen en daardoor alles bedorven is.

Als ik wegga, is het nog erger: als ik net naar buiten stap, moet ik elke keer controleren of de juiste sleutels nog wel aan mijn sleutelbos zitten (wat nog het meest begrijpbare is aangezien ik sleutels er regelmatig afhaal als ik ga sporten). Als ik eenmaal weg ben, dan vraag ik mij steeds af of ik de deur wel op slot heb gedaan. Of de koelkast inderdaad dicht zit. Of de verwarming inderdaad uit staat. Ik vraag me nog een keer af of de deur wel op slot zit. Ik vraag me nog een keer af of ik wel de juiste sleutels bij me heb. Ik vraag me af of alle apparaten wel uit staan en dat er geen brand gaat uitbreken. Moet ik doorgaan?

Ik hoop maar dat dit een beetje normaal is, en zo niet, dat het wat minder wordt dat het nu is. En als het inderdaad een beetje normaal is, dan mag het ook best wat minder worden. Eén voordeel: ik ben mij nu wel meer bewust van wat ik allemaal bij me heb, wat er allemaal aan- en uit staat, welke deuren er open zijn (die van de koelkast moet dus dicht zitten) en allerlei andere dingen in het huis waar ik woon. En je overal bewust van zijn is heel erg goed zegt iedereen!

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk. Bookmark de permalink.

14 Reacties op Angsten

  1. Lauradenkt zegt:

    Ik heb dat eigenlijk niet, maar ik heb dan ook nog een huisgenootje.

  2. Krullevaar zegt:

    Het wordt minder. Totdat er ingebroken wordt, dan wordt het weer even erger. En dan zakt het weer af. Althans, bij mij dan :). Vooral het momentje dat je de deur dichtdoet en eventjes niet meer zo zeker weet of je je sleutels wel hebt meegenomen: blinde paniek.

    • Renze zegt:

      Ik denk niet dat er in dit huis ooit ingebroken zal worden, sterker nog: dat weet ik wel zeker 🙂 Dat moment is inderdaad blinde paniek haha.

  3. Esra zegt:

    Hmm zo erg als jij heb ik het niet. Maar wel een beetje, als ik alleen voor het huis mot zorgen.

    • Renze zegt:

      Ik had het dus veel minder toen ik alleen voor het huis van mijn ouders moest zorgen hè, dus bereid je maar alvast voor!

    • Esra zegt:

      Haha we zullen zien dan.

      In mijn vorige reactie ontbrak trouwens ergens een e. Voordat iedereen denkt dat ik heel boers ben.

    • Laura zegt:

      Ik had ook nergens last van bij mijn ouders thuis en toen ik op kamers ging… mijn god wat was de eerste week erg. Ik durfde niet eens naar beneden te lopen zonder mijn kamer op slot te doen. Soms ben ik nog bang dat ik de deur niet dicht heb gedaan en loop ik even terug, maar verder is het echt veeel minder geworden.

    • Lauradenkt zegt:

      Als ik alleen in mijn ouders’ huis ben, heb ik het juist wel!

    • Renze zegt:

      Je kan niet verbergen dat je boers bent, Esra!

      @Laura: ik ben nog nooit teruggelopen, maar dat zal nog wel eens gebeuren denk ik zo.

      @Laura: omdat zij in een vet gevaarlijk dorp wonen, duh!

  4. Daan zegt:

    Ik ben wel enorm bang dat ik mijn sleutels kwijt raak. Want zonder sleutels zou ik hier niet eens de flat binnenkomen!

  5. Nooms zegt:

    Heel herkenbaar… En niet alleen als ik het huis verlaat… ook als ik ga slapen… Maar ach, het is vast ergens goed voor!

    • Renze zegt:

      Als ik ga slapen, heb ik gelukkig nergens last van… dat lijkt me nóg vervelender, want als je naar buiten gaat, heb je nog afleiding, maar in bed niet.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *