Waarom ik nooit over mijn vriendin zou bloggen

Iemand die verliefd op mij wordt, heeft er niet voor gekozen dat ik blog, hoewel ze het vast heel leuk vindt en mij er ook vast in steunt. Ze heeft niet mij gekozen omdat ik blog, het bloggen is gewoon een deel van mij, en dat deel accepteert ze natuurlijk. Er is een hele grote kans dat ze zelf niet blogt, dus heeft ze ook niet gevraagd om op internet te staan met naam en toenaam in één of andere blog.

Als je verliefd bent, ben je niet meer zo objectief naar diegene waar je verliefd op bent dan wanneer je niet verliefd bent. Je verliefdheid zorgt ervoor dat je alles nóg leuker vindt aan diegene. Dus als diegene een voorstel doet, is de kans groot dat jij het leuk vindt, ook al zou je het normaal gesproken misschien niet echt leuk vinden. Dus als ik aan iemand zou vragen of ik over diegene mag bloggen met naam en toenaam, zou diegene eerder zeggen dat dat mag als diegene verliefd op mij is. Ik wil dat iemand volledig objectief is als diegene bepaalt of hij of zij op mijn blog verschijnt. Diegene waar ik verliefd op ben, is dat niet. Dat is reden één.

Reden twee komt vanuit een hele andere hoek. Het is bijna nooit nodig om echt iemand met naam en toenaam in een blog te noemen. Bij mensen die ook bloggen doe ik het omdat die mensen dat op prijs stellen én er een grote kans bestaat dat mijn lezers die mensen ook kennen. Bij mensen die niet bloggen, is het alleen nodig als ik over iemand meerdere keren zou bloggen en het verleden doet er toe. Maar zelfs in dat geval is een naam niet nodig, gewoon linken naar de oude blog is ook voldoende. Alleen is het probleem bij mijn vriendin dat het maar één iemand kan zijn, dus ik kan niet iets zeggen als “een vriend”. (Voor alle pietje preciezen: ik ben monogaam.) Dus zelfs als mijn vriendin wel objectief zou zijn, zou ik het nog niet doen.

Nu komt nog wel de aap uit de mouw: als er leuke anekdotes zijn die ik met mijn vriendin meemaak, blog ik er natuurlijk wel over, maar dan wel op zo’n manier dat het niet duidelijk is met wie ik die anekdote heb beleefd. Of als mijn vriendin een leuk onderwerp is voor een blog zonder dat het opvalt – oftewel: één eigenschap op een goede manier kunnen vergroten – wil ik het ook nog wel eens doen om haar te helpen, want dan kan ze de reacties lezen en zien wat anderen er van vinden. In al die twee gevallen is het natuurlijk totaal niet opvallend over wie het gaat, en dat is dus ook precies de bedoeling.

Op dit moment maakt het sowieso niet uit, want volgens mij vindt niemand het interessant als ik blog over mijn denkbeeldige vriendin (lees: ik heb geen echte). En oh ja, voor ik het vergeet: iedereen moet natuurlijk zelf weten wat ze zelf doen.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Persoonlijk met de tag . Bookmark de permalink.

12 Reacties op Waarom ik nooit over mijn vriendin zou bloggen

  1. Nooms zegt:

    Jep, hier ben ik wel mee eens! Sowieso zou ik nooit iets op internet plaatsen over mensen (bijvoorbeeld: hun naam/foto/iets-waaruit-je-kunt-opmaken-over-wie-het-gaat) zonder eerst hun toestemming te vragen.

  2. Lauradenkt zegt:

    Mijn vriend heeft gezegd dat ik over hem mag bloggen, zelfs met naam en foto, maar die laatste twee dingen doe ik niet, uit bescherming van hem. Als er een leuke anekdote is, doe ik het wel en dan zeg ik wel dat het mijn vriendje is (veel mensen die mijn blog lezen, kennen mij en weten wie hij is, maar veel ook niet en ik ga natuurlijk niet supergenante of persoonlijke dingen online zetten).

  3. Laura zegt:

    Ook niet onder pseudoniem of zo? Ik doe dat wel gewoon, alsof iemand er ooit achter gaat komen wie dat is 😛

    • Renze zegt:

      Nope, zo’n beetje mijn hele familie leest ook mee en die zien haar natuurlijk op elke verjaardag 😛 dat is sowieso al anders bij jou.

  4. Daan zegt:

    Zelf heb ik altijd zoiets van ‘joh, een relatie is leuk. Maak er melding van als je dat wil, maar bespaar de rest dat kleffe gedoe.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *