Familiewandeling

Vorige week was ik jarig, dus moest ik een keer mijn verjaardag vieren zoals dat hoort. Alleen kwam vorige week wel erg vroeg om bijna alles af te hebben in mijn nieuwe huis, dus besloot ik om het een weekje uit te stellen. Het is namelijk wel handig om stoelen te hebben waar je op kan zitten in plaats van stoelen in een doos. Voor de nieuwsgierigen: nu is echt bijna alles af, ik moet alleen nog een extra stoel kopen en in elkaar zetten, de plinten doen en een kastje in de badkamer zien te vinden. Dus binnenkort kunnen jullie allemaal mijn smaak aanschouwen.

Het probleem van ver weg wonen van de rest van je familie is dat het lang reizen is om naar een verjaardag te gaan. Dus had ik al bij voorbaat in mijn mail waarin ik iedereen uitnodigde gezet dat ze er vooral een dagje uit van moesten maken, want je kan in Nijmegen genoeg doen en dan is het het lange reizen ook meer waard. Ik stond er niet bij stil dat ik ook had kunnen voorstellen om samen iets te doen, maar mijn vader wel, dus al snel stond vast dat we gingen wandelen in de bossen bij Berg en Dal.

Wandelen is zoiets dat ik eigenlijk niet vaak genoeg doe, omdat ik niet in mijn eentje ga wandelen, omdat het zonder auto vaak toch wat onhandiger is en omdat ik niet zoveel mensen ken waarmee het er van komt. Dus was het ook een mooie gelegenheid om weer eens te wandelen!

Het was geen hoog tempo, want niet iedereen is even jong, niet iedereen sport even veel, niet iedereen is het gewend om te wandelen en vooral: er was geen haast. Doordat er geen haast was, zijn er ook genoeg momenten geweest dat een paar mensen stil stonden om ergens naar te kijken of om een foto te maken.

Het nadeel van met een groep wandelen is dat je niet elke seconde kan wachten op diegene die achteraan loopt, dus af en toe wacht je een minuut en dan zit je weer bij elkaar. Maar het is wel belangrijk dat iedereen dezelfde route loopt, de route die alleen ik wist. Dus ik was constant vooraan aan het lopen om de route te wijzen en achteraan aan het lopen om iedereen bij elkaar te houden. Met andere woorden: mijn wandeling zag eruit als wandelen naar voren toe, wachten, wandelen naar voren toe, wachten, wandelen naar voren toe, enzovoort. Weer eens wat anders als een paar uur op de fiets proberen met dezelfde hartslag te rijden, maar zeker voor herhaling vatbaar. Rond Nijmegen kan je heel mooi wandelen en dat kan ook vanaf een treinstation, dus wie wil?

Dit bericht is geplaatst in de categorie Natuur. Bookmark de permalink.

7 Reacties op Familiewandeling

  1. Nog gefeliciteerd met je verjaardag!
    Weer eens wat anders om op een verjaardag samen te gaan wandelen. Leuk!
    Ik kan niet wandelen… (Maar ik vond het ook nooit leuk, dus het is niet erg.)

    • Renze zegt:

      Bedankt :)
      Als je het wel leuk vond, kon je altijd nog met een rolstoel. Heb genoeg mensen gezien die met een kinderwagen liepen daar, dus als iemand je duwt, moet dat geen probleem zijn :)

  2. Lauradenkt zegt:

    Ja, dat vind ik een leuk idee om met zijn allen te wandelen! Maar waarom wandel je eigenlijk nooit alleen? Ik moet zeggen dat ik het best leuk vind om te doen, geeft een beetje rust in het hoofd (bij mij dan).

    • Renze zegt:

      Ik loop wel naar het station ofzo, maar ik ga niet voor mijn plezier een paar kilometer wandelen. Ook om blaren te voorkomen trouwens. Dan kan ik beter een uur gaan fietsen als ik toch bezig ben :)

  3. Esra zegt:

    Oei, ik heb iets gemist… Nog gefeliciteerd!

    Wandelen is leuk :) Fijn idee om dat op je verjaardag te doen!

    P.s. Is jouw badkamer zo groot dat je je kastje er moet zoeken? :O

  4. Daan zegt:

    Ik vind het heerlijk, ver weg wonen! Niemand die je dwingt een taart te kiezen, niemand die ongevraagd slingers gaat ophangen ‘omdat dat gezellig is’. Heerlijk!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *