Het lot van de player

Ik ken iemand die ik altijd “de player” noem. In de tijd van MSN ging er geen dag voorbij waarop we niet met elkaar praatten. Na de tijd van MSN waren er zat van die dagen, misschien wel teveel, maar juist een echte vriendschap kan goed omgaan met periodes van weinig tot geen contact.

Ik noemde hem altijd “de player” omdat er ooit een vrouw was die de indruk had dat hij een player was. Ze kenden elkaar via internet en ze woonden redelijk ver uit elkaar. Toch was er een date, maar die vrouw was té wantrouwend om hem ooit volledig te kunnen vertrouwen. Op dat moment wist ik dat hij niets deed of had gedaan met een andere vrouw tijdens deze, maar zij geloofde mij noch hem. Dus noemde ik hem “de player”, omdat zij dacht dat hij dat was, terwijl hij dat helemaal niet was.

Vervolgens kwam er een tijd waarin al zijn studievrienden hem een player noemden. Op dat moment was hij het echt niet, maar zo’n naam krijgt ooit iemand als studentengrapje en dat verdwijnt niet meer. Ik zal niet ontkennen dat hij heeeel veel aandacht kreeg van vrouwen, maar juist bij een player is het andersom: die geeft heeeel veel aandacht aan vrouwen. De vrouwen stonden gewoon letterlijk in de rij voor hem. Hij maakte er echter geen gebruik van zoals een echte player zou doen.

Op een gegeven moment had hij de omslag gemaakt van geen echte player naar wel een echte player, en dan bedoel ik niet alle negatieve eigenschappen van een player. Hij maakte simpelweg gebruik van de vrouwen die voor hem in de rij stonden. Het was niet dat hij bewust op zoek ging naar vrouwen die hem zagen staan. Het was ook niet dat hij ze respectloos behandelde voor zover ik weet, maar ik ben er natuurlijk nooit bij geweest.

Toen hij opeens echt verliefd werd op één van die vrouwen, had hij een probleem. Hij kon niet om haar heen en uiteindelijk werd het een relatie. Alleen… ze woonde nogal ver weg. In een ander land dat alleen binnen 10 uur te bereiken is met het vliegtuig. En toch was hun band zó hecht dat het een relatie werd, terwijl ze totaal niet op die manier in het leven stonden. Dat zegt veel. Jammer genoeg voor hun was de band net niet hecht genoeg.

Het duurde letterlijk maanden voordat hij weer een player werd, en nog steeds alleen omdat de vrouwen voor hem in de rij stonden. Er was wel iets veranderd: hij hunkerde terug naar de liefde die hij gevoeld had. Hij was alleen nog niet klaar om weer zoiets in zijn leven toe te laten. Dat kwam pas toen hij verhuisde naar de stad waar zijn ex ook woonde. Totaal niet omdat zijn ex daar woonde, totaal wel omdat daar toevallig genoeg precies de studie was die hij wilde volgen. Op een gegeven moment kwam hij een halve kennis van haar tegen en die zei dingen waardoor hij over haar heen kwam. Geen schokkende dingen, maar wel precies het laatste zetje dat hij nodig had.

Een week later ging hij op de tweede serieuze date van zijn leven. De eerste was lang geleden met die vrouw die hij van internet kende. Alles tussen die twee dates was niet voortgekomen uit een echte date. Die tweede serieuze date was zoals in mijn ogen een date bedoelt is. Hij praatte er vooraf over alsof hij eindelijk volwassen wilde worden. Hij praatte er achteraf over op de juiste manier. In de dagen erna dacht hij veel aan haar zoals het hoort na een goede date. Hij dacht weer na over een toekomst samen met iemand.

Ik heb weer mijn player terug die eigenlijk helemaal geen player is.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Psychologie met de tag . Bookmark de permalink.

2 Reacties op Het lot van de player

  1. Ik vind dat je dit zo mooi beschrijft! :) Vind het trouwens ook echt interessant!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *