Een tweede kans

Geloof je in het rechtssysteem, dan ben je het eens met wat hieronder staat.

Geloof je niet in het rechtssysteem, dan ben je het niet eens met wat hieronder staat.

Het rechtssysteem kent een simpel principe: je kan voor één ding maar één keer gestraft worden. Hoe slecht een persoon ook is, hoeveel hij ook fout heeft gedaan vroeger, hoe vaak hij ook net niet gestraft is terwijl eigenlijk duidelijk is dat hij wel gestraft had moeten worden. Normale mensen hebben geen rechtsmacht, alleen rechters hebben dat, alleen zij kunnen en mogen mensen veroordelen.

In een dorpje woont een vrouwelijke dominee. Zij heeft een zoontje. Het zoontje komt ergens in water terecht. Er komt een behulpzame man die het zoontje uit het water redt. Zonder die behulpzame man zou het zoontje niet meer leven. Aan de andere kant is die behulpzame man een veroordeelde pedoseksueel. Die behulpzame man heeft zijn straf uitgezeten en is in het dorpje komen wonen zonder dat iemand die daar woont weet wat hij heeft gedaan.

De dominee zoekt de behulpzame man op, thuis, om hem te bedanken. De dominee zoekt later de behulpzame man op internet op. De dominee komt erachter door wat voor iemand haar zoontje is gered. De dominee spreekt erover in haar wekelijkse preek op zondagochtend in de kerk. Een groep mensen die jaagt op veroordeelde pedoseksuelen komt er daardoor achter waar de behulpzame man tegenwoordig woont. En dus is het oorlog.

Ja, het is niet goed te praten wat die behulpzame man heeft gedaan. Een kind misbruiken is echt op geen enkele manier goed te praten. Er is een groot verschil tussen pedofielen – mensen die het (nog) niet uiten – en pedoseksuelen. De eerste is niet fout, de tweede is fout (geweest). Als een pedoseksueel echter zijn of haar straf heeft uitgezeten, zou zo iemand behandeld moeten worden zoals ieder ander, want diegene is een mens die een fout heeft gemaakt en daarvoor geboet heeft. Net zoals dat iemand iets gestolen heeft en daarvoor een werkstraf heeft moeten doen. Net zoals dat iemand een ongeluk heeft veroorzaakt en alle schade heeft betaald. Net zoals dat iemand op school heeft afgekeken en een 1 heeft gekregen.

Het huis van de behulpzame man wordt in brand gestoken. De dominee neemt hem in huis. Nu is de dominee ook slecht, want de dominee zorgt voor iemand die slecht is. Heel misschien is die behulpzame man nog steeds slecht, heel misschien heeft die behulpzame man een plan om weer een kind te misbruiken, maar dat weet niemand. Zolang die behulpzame man niets tot uitvoer brengt, is die behulpzame man niet slecht, is die behulpzame man hetzelfde als ieder ander. Of moeten we voortaan iedereen als slecht mens beschouwen, want misschien heeft je beste vriend, je buurvrouw, een kennis of je docent wel eens over een kind misbruiken nagedacht. Je weet het niet. En dus beschouwen we iedereen als goed mens.

De dominee wordt gemanipuleerd door mede kerkgangers om niet te praten over wat haar wordt aangedaan nu ze zorgt voor een man in nood. De dominee praat er toch over in haar wekelijkse preek op zondagochtend. De meeste mensen uit de zaal lopen weg. Ze willen niet luisteren naar iemand die voor een slecht mens zorgt. Ze willen niet luisteren naar één van de belangrijkste christelijke beginsels: zorgen voor je medemens. Ze willen liever iemand die ze zwart kunnen maken, die ze kunnen haten, die ze mogen slaan omdat hij slecht is. Terwijl hij niet slecht ís.

 

Dit bericht is geplaatst in de categorie Psychologie met de tag . Bookmark de permalink.

7 Reacties op Een tweede kans

  1. Anne zegt:

    Zoals ik al verwachtte na je inleiding, ik kan me vinden in wat je zegt. Maar de menselijke natuur kan ik soms totaal niet begrijpen. Waarom kunnen mensen zo slecht fouten vergeven van personen die al geboet hebben voor wat ze hebben gedaan, en ook hun leven in alle ernst weer op willen pakken?

    • Renze zegt:

      Ik denk dat veel mensen de ingewikkeldheid van een rechtssysteem niet snappen. Bijvoorbeeld: een moordenaar is erger dan een pedofiel, want een moordenaar heeft iemands leven afgenomen en een pedofiel leeft nog (dit is heel kort door de bocht). Dus een moordenaar moet zwaarder gestraft worden. Dus een pedofiel kan geen levenslang krijgen. Plus gevangenissen hebben limieten, je kan sowieso niet iedereen levenslang geven. Plus niet alles is 1-op-1 écht te bewijzen, voorbedachte rade bijvoorbeeld, het is nou eenmaal minder erg wanneer je iets impulsief doet dan wanneer je eerst een plan maakt om het te doen. Plus ik denk dat mensen het sowieso moeilijk vinden om iemand een tweede kans te geven waarmee ze geen band hebben. Hoeveel voorbeelden zijn er wel niet van stelletjes waarbij de één vreemd is gegaan en de ander daar pertinent tegen is, maar toch bij de één bleef?

  2. Esra zegt:

    Mee eens, iedereen verdient een tweede kans.

  3. Daan zegt:

    Een tweede kans is altijd goed, maar het voorkomen dat een tweede kans een derde en misschien zelfs een vierde wordt, dat is het probleem. Kansen worden er meer dan genoeg gegeven -waar is de grens?

    • Renze zegt:

      Dat is voor alle mogelijke derde, vierde en verdere kansen niet te zeggen. Ik vind wel dat mensen echt harder gestraft moeten worden bij herhaling van een fout dan bij de eerste keer. Maar meer dan dat kan je er ook niet over zeggen. Het ligt er voor mij heel erg aan hoe erg mensen hun best doen om hun tweede, derde, vierde en verdere kansen te gebruiken. Als ze heel erg hun best doen en het lukt ondanks dat nog niet, geen probleem (al wil ik daar niet mee zeggen dat ik het goedkeur als een pedoseksueel zijn best doet om geen kind meer te misbruiken en het vervolgens toch doet…).

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *