10km

Ik zit al een paar weken tegen mezelf te zeggen: “eigenlijk moet je eens snel een 10km gaan lopen”. Jammer genoeg zeg ik dat slechts op de helft van de dagen. Op de andere helft zeg ik tegen mijzelf: “je moet eerst je schoolwerk af hebben voordat je mag sporten”, hoewel daar stiekem ook de reden “BRR HET IS KOUD” achter zit.

Maar op een gegeven moment moet je het gewoon doen. Dus ben ik vandaag eerst heel geconcentreerd college gaan volgen en daarna heel geconcentreerd 6 uur gaan werken aan een paper. Toen kon ik niet meer tegen mijzelf zeggen dat ik nog schoolwerk moest doen, want veel meer dan dat op één dag is niet gezond. Vervolgens ben ik als de wiedeweerga naar huis geracet op mijn fiets en ben ik mij gaan omkleden om te gaan hardlopen. Hoewel het daarna nog een uur duurde voordat ik mezelf eindelijk naar buiten had geschopt.

Ik heb al een paar weken een mooi rondje in mijn hoofd: langs de dijk naar Malden toe en daar kan ik een rondje lopen om vervolgens weer bij de dijk uit te komen zodat ik weer terug kan lopen. Het enige nadeel van het rondje is dat hij 9.5km is, dus op het einde moest ik nog om mijn flat heen om de 10km te halen. Gelukkig voelde ik mij toen nog wel redelijk goed, want anders is dat echt een inzinking voor je moraal.

De eerste 3km deed ik rustig aan. Wennen aan het idee dat ik een hele tijd aan het hardlopen zou zijn. Beetje warm worden. Kijken of ik nergens last van had. Vervolgens heb ik 4km in een sneller tempo gelopen, nog verre van hard maar het was rond mijn doeltempo (ik wilde een bepaalde tijd halen). Na een kilometer of 5 voelde ik mijn heup een beetje en voelde ik dat ik blaren begon te krijgen, maar het was verre van erg. Na 7km werden de blaren al iets erger, mijn heup niet.

De laatste 3km moest ik maar alles geven om de verloren tijd van de eerste 3km goed te maken. Waarom ook niet. Dus die 3km heb ik alle drie bijna een halve minuut sneller gelopen dan mijn doeltempo. Hoewel dat wel echt tegen mijn limiet aan zat want ik probeerde steeds te versnellen maar ik kon gewoon niet meer sneller. Met nog 2km te gaan zag ik dat ik om mijn doel te halen het tempo moest lopen dat ik op een 5km kan lopen. Dat is dus hard na 8km. En als mij dat zou lukken, kwam ik nog 5 seconde tekort. De eerste van die 2km liep ik precies mijn 5km tempo. De tweede van die 2km liep ik precies 6 seconde sneller. En dus ben ik precies 1 seconde onder mijn doel geëindigd! Veel beter dan dat kan ik het ook niet plannen.

Nu ben ik dus blij, want ik heb een 10km gelopen! Jippie! Hoewel mijn gps uit mijn zak is gevallen en ik dus even stil moest staan totdat hij weer was opgestart, maar goed, kon ik niets aan doen. Het is niet dat ik zonder die rust geen 10km had gelopen. Sterker nog: ik vind het veel fijner om te blijven hardlopen dan om steeds pauze te nemen.

Volgend doel: volgend jaar de Zevenheuvelenloop, die is 15km. Met wat meer blaren-training moet dat te doen zijn!

Dit bericht is geplaatst in de categorie Atletiek. Bookmark de permalink.

5 Reacties op 10km

  1. Lisa zegt:

    Goed bezig! Sowieso tien kilometer lopen, en dan ook nog eens precies een seconde onder je doeltempo, dat is eigenlijk wel perfect :’)

  2. Super goed!
    En fijn dat je minder last van je heup hebt. (Of heb ik dat helemaal verkeerd begrepen?)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *