Heel inspirerend

De laatste tijd doe ik niet meer alleen “gewone” wielrentrainingen met als doel om een tijdje aan een bepaalde snelheid of hartslag te fietsen. Ik ben meer en meer bezig met andere dingen op de fiets. Toen ik in juli 1200km fietste, heb ik bijvoorbeeld zoveel mogelijk gegeten op de fiets, óók als ik even geen honger had en geen zin had om te eten.

Nu ben ik bezig met fietsacrobatiek, al klinkt dat alsof ik al achteruit op alleen mijn voorwiel kan afdalen, maar dat lukt nog nét niet. De eerste stap is zonder handen fietsen. De tweede stap is stabiel zonder handen fietsen en met je handen iets anders kunnen doen, zoals verpakkingen van eten openmaken of een regenjasje aandoen. De derde stap is – en daar ben ik nu – springen. De eerste en tweede stap zijn duidelijk wat je ermee kan, want wat is vervelender dan met 10 mensen fietsen en elke keer moeten wachten tot één iemand zijn regenjasje heeft aangedaan? (Of de vrouwelijke variant hiervan: wat is vervelender dan met 10 vriendinnen in de stad zijn en elke keer moeten wachten als één naar de wc moet?)

Het is iets minder duidelijk wat het nut is van met de fiets kunnen springen. Als ik nou een prof zou zijn die in wedstrijden elk stoepje moet kunnen opspringen omdat het energie bespaart: oké. Maar dat ben ik niet en dat zal ik ook nooit worden. Heel misschien zal ik ooit kunnen zeggen dat ik niet ben gevallen doordat ik als laatste uitwijkmogelijkheid een stoepje op ben gesprongen. Maar die kans is klein.

Bij elke sport is het belangrijk dat je volledig kan vertrouwen op de spullen die je gebruikt. Bij wielrennen moet je vertrouwen hebben in je fiets in een afdaling, moet je weten wat er gebeurd met je fiets als je op kasseien rijdt en moet je weten wat er gebeurd als je opeens over een steen rijdt. En om dat allemaal te kunnen, moet je dingen met je fiets kunnen die je nooit gaat gebruiken, zodat je méér vertrouwen in je fiets hebt dan je nodig hebt, zodat je nooit gaat twijfelen aan je fiets op cruciale momenten.

En dan werkt het heel inspirerend om iemand te zien doen wat ik beschreef: achteruit op je voorwiel een afdaling nemen. Of over een tennisnet springen uit stilstand. Of in een halfpipe een salto maken met fiets en al. Of in een “Wall of death” rondjes rijden (verticaal). Of op alleen je achterwiel van hekje naar hekje springen. En de rest moeten jullie maar zien in de twee “Road bike party”-filmpjes.

Die van vorig jaar: https://www.youtube.com/watch?v=7ZmJtYaUTa0
Die van dit jaar: https://www.youtube.com/watch?v=HhabgvIIXik

Dit bericht is geplaatst in de categorie Wielrennen. Bookmark de permalink.

2 Reacties op Heel inspirerend

  1. Nooms zegt:

    Woooow die filmpjes!! Je zou het maar durven!!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *