Lichamen veranderen

Een jaar of 5 geleden zat ik nog bij een atletiekvereniging. Toen trainde ik meerdere keren per week en rende ik af en toe meer dan 10km per training. Ik had echter ook nog vaak last van blaren. Mijn doelen destijds waren af en toe een 5km lopen, een keer een 10km lopen, maar vooral zo hard mogelijk op de 800m. Ik verwachtte destijds niet dat ik zonder problemen meer dan 10km zou kunnen lopen, laat staan dat ik ooit een marathon zou willen lopen.

Twee jaar later deed ik mijn best om van mijn heupblessure af te komen. Ik ben bijna 3 jaar lang blij geweest met elke meter die ik pijnvrij kon lopen. En dat zijn er lange tijd niet veel geweest als ik langer dan een kilometer of 2 ging hardlopen.

Vervolgens raakte ik mijn heupblessure kwijt en kreeg ik ergere blaren dan ik ooit gehad had. Al had ik al wel een beetje het idee dat het kwam doordat ik al lang niet meer veel had hardgelopen, laat staan dat ik het wekelijks deed. En ik wandelde ook niet heel veel, niet de afstanden die ik nodig heb om mijn blaren te ‘trainen’. Ik had de hoop dat ik een keer een 10km zou kunnen lopen en dat is mij vrij probleemloos gelukt. Toen ik achteraf keek hoe erg mijn blaren waren, viel het al bij al hartstikke mee.

Intussen zijn we anderhalve maand verder en ben ik weer twee weken echt aan het trainen met hardlopen. Plus mijn blaren zijn al wat ‘getraind’ van al het hardlopen dat ik het afgelopen half jaar heb gedaan. Dus had ik het idee om langzaamaan mijn 10km uit te bouwen naar nóg langer. Want terwijl ik vroeger niets zag in langere afstanden dan een 10km, zie ik het nu wel zitten. Niet omdat het ik zo hard ga, want dat ga ik niet. Gewoon, om het te doen. Omdat het mijn benen sterker maakt en ik daardoor ook minder last heb van allerlei kwaaltjes op kortere afstanden als ik zo hard mogelijk wil. Want daar heb ik nu nog wel last van, maar allemaal niet irritante kwaaltjes die ook geen kwaad kunnen.

Dus ging ik vandaag 12km hardlopen, hoewel mijn plan eigenlijk was om het per kilometer extra op te bouwen vanaf de 10km, maar op het laatste moment dacht ik: “ik maak een rondje van 12km en ik zorg dat ik hem kan inkorten na 11km als ik ergens last van heb”. Zonder problemen heb ik hem uitgelopen. Helemaal achter elkaar, zonder pauze. Langzaam in vergelijking met mijn andere tijden die ik nu loop (op de 5km en die ene keer op de 10km), en héél langzaam als ik het vergelijk met mijn beste tijden ooit, maar ik heb nergens echt last van. Een klein beetje blaren, maar vooral op de plek die het lastigste is af te plakken met tape. Een beetje last van mijn voeten en kuiten omdat het lang hardlopen op asfalt was en ik dat niet gewend ben. En dat is het wel.

Nu kan ik gewoon denken aan echt langere afstanden lopen. Deze 12km heeft mij de hoop gegeven dat ik dit jaar nog een halve marathon kan lopen, en ik denk zelfs ruim voor de zomervakantie. Als ik mijn blaren genoeg ‘train’, denk ik dat ik zelfs volgend jaar een marathon zou kunnen lopen. Ik ben de laatste die ooit verwacht had dat mijn lichaam dat zou kunnen en ik ben de laatste die ooit verwacht had dat ik het zou willen.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Atletiek met de tag . Bookmark de permalink.

2 Reacties op Lichamen veranderen

  1. Heel veel succes met hardlopen!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *