Complimentjes die niet aankomen

Vaak gaat het op deze manier:

Een persoon wordt een belangrijk deel van zijn of haar leven gekleineerd. Die persoon had al niet zo’n hoog zelfbeeld. Die persoon heeft geen oog meer voor iedereen die iets aardigs zegt, “want dat kan toch niet waar zijn”. Die persoon ziet (bijna) geen goede dingen meer in zichzelf. Alles wat diegene doet is niet goed genoeg, want anderen doen het beter, of diegene staat niet voor alles een 9 of hoger.

Laten we voor het gemak aannemen dat het één ‘zij’ is.

Het is een persoon die zichzelf niet leuk kan vinden, die niet kan inzien dat een ander haar leuk kan vinden. En dat is heel lastig. Want daardoor kan zij niet omgaan met complimentjes. Als je aan haar een écht gemeend compliment geeft, zonder dat jij daar verborgen bijbedoelingen bij hebt, dan nog gelooft zij je niet. Zij probeert zich dan te bedenken wáárom jij diegene een compliment zou geven dat niet klopt. Terwijl hij wel klopt.

In liefdeszin is het nog lastiger: je zou elkaar volledig moeten vertrouwen, maar zij kan dat eigenlijk niet. Want zij wantrouwt alles dat positief is wat jij tegen haar zegt, want dat positieve kan niet waar zijn, niet in haar ogen. Terwijl het wel waar is. Als jij een keer uitgebreid vertelt wat er zo leuk is aan haar, zal zij alleen maar denken: “nee, dat is niet leuk aan mij, nee, dat al helemaal niet, en nee, hoe kan je dát nou weer leuk vinden?”. Terwijl jij het allemaal wel leuk vindt aan haar!

Soms als ik met haar praat – niet eens in liefdeszin – en als ik een gemeend complimentje geef, om vervolgens te horen te krijgen (of te merken) dat diegene het niet écht vertrouwt, vraag ik mij af of het wel goed is wat ik doe. Dus denk ik na over de andere mogelijkheid: stoppen met complimentjes geven. Maar dan hóórt zij niet eens meer dat diegene ook leuk is en leuke kanten heeft. Het is beter het te horen en het niet te geloven, dan het helemaal niet meer te horen. Dus ga ik er stug mee door, in de hoop dat er een dag komt dat het wél allemaal binnenkomt.

Ik weet niet of die dag ooit komt, en ik heb al helemaal geen idee hoe ik haar kan helpen om die dag te laten komen. Ik denk wel dat als zo’n dag ooit komt, dat zij zichzelf leuk vindt, dat zij in kan zien wat er zo leuk is aan zichzelf, dat diegene dan gelukkiger in het leven staat. Want vanaf die dag wantrouwt zij minder mensen en hoeft zij minder te piekeren over waarom mensen ongemeende complimentjes geven (die niet ongemeend zijn).

Dit bericht is geplaatst in de categorie Random met de tag . Bookmark de permalink.

5 Reacties op Complimentjes die niet aankomen

  1. Volgens mij hebben heel veel mensen (onzeker of niet) moeite met het ontvangen van complimentjes. Maar uiteindelijk wordt volgens mij iedereen blij van een complimentje. Dus zeker blijven doen! :)

  2. Blijven doen hoor! :)

    Vorig jaar heb ik trouwens een vak gevolgd waarbij ook aandacht werd besteed aan hoe je een negatief zelfbeeld positiever kunt krijgen. Een tip was dan om iedere dag goede dingen op te schrijven – ook waar je trots op bent, zelfs als anderen dat helemaal niet zo bijzonder vinden. Ik ben er zelfs mee begonnen, een paar maanden later – en het werkt! Maar niet meteen natuurlijk..

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *