Vervolg op ‘Dilemma: M. en V.’

Na een half jaar is het wel eens tijd voor jullie om te weten hoe het dilemma van M. en V. is afgelopen. Korte terugblik: M. en V. hadden een paar jaar lang een vriendschap. Dat werd veeel meer dan dat, V. werd verliefd en M. was het niet. M. wilde dus ook geen relatie en V. vond al het intieme contact wel best, en ze wist precies hoe M. erover dacht.

Een maand is het op deze manier doorgegaan. In Parijs – waar ze samen heen zijn gegaan – ging het ook zo door. Maar op een gegeven moment kwamen er tóch gevoelens bij M. Of dat die gevoelens nou echt nieuw waren of dat M. ze pas durfde toe te laten na zo lang, maakt niet uit. Heel langzamerhand werden die gevoelens meer dan een paar gevoelens. En twee maanden later was M. om: hij wilde een relatie. Het heeft een tijdje geduurd, maar uiteindelijk wilde hij het dan toch! V. wilde het natuurlijk ook nog en dus werd het een relatie. Hoe simpel kan het zijn.

Toen werd het oud en nieuw, was er een feest, probeerde M. een vriendin van hem op te vrolijken door haar aan jongens te koppelen en mislukte zijn plan volledig. Die vriendin van hem zoende hem. Zij wist dat hij een vriendin had. Hij stopte het zo snel mogelijk en vond het niet leuk. Maar ja, hoewel alcohol niets goedpraat, legt het wel uit waarom zij hem zoende. Óf zij durfde dat opeens door de alcohol, óf hij gaf totaal verkeerde hints die hij helemaal niet zo bedoelde.

Twee dagen lang voelde M. zich er heel kut door. Toen vertelde hij het mij, zei ik tegen hem dat hij het zo snel mogelijk tegen V. moest zeggen. Liever nú dan morgen. Dat deed hij, en hij begon met de woorden waarbij iedereen weet dat er iets verkeerds aankomt: “ik moet je iets vertellen”. Haar eerste reactie: “je bent niet meer verliefd?”. En dan is één zoen toch wel een stukje minder heftig. Ik merkte aan hem dat hij het echt niet expres gedaan heeft, dat het echt niet zijn bedoeling was en dat hij het echt niet nog een keer wil. Dus ik zie er nog steeds hoop in, en V. ook.

Als dit een sprookje is, eindigt het zo: en ze leefden nog lang en gelukkig.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Random met de tag . Bookmark de permalink.

3 Reacties op Vervolg op ‘Dilemma: M. en V.’

  1. Oh weet je.. eigenlijk vind ik je verhaal wel hoopgevend.. (Maar misschien is al dat gehoop soms ook maar dom).

    En ik hoop voor hen dat het een sprookje is :)

  2. Fijn dat het toch goed is afgelopen. :)

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *