Deze bureaucratie…

Er was eens een dag dat ik erachter kwam dat ze de track binnen de master die ik volg helemaal hadden omgegooid. Altijd handig, had ik al zo’n goede ervaring mee toen ze mijn bachelor helemaal omgooiden in jaar 2 en toen ik daardoor de minor die ik wilde volgen niet kon volgen, wat niemand mij van te voren had verteld maar waar ik maar zelf achter moest zien te komen toen ik er al mee begonnen was. Dus ik voorspelde weinig goeds en stuurde een boze e-mail naar de vrouw van mijn track, want ja, ik wil gewoon mijn studie volgen en ga dus niet zomaar dingen veranderen zonder het even van te voren te melden, alsjeblieft dankjewel.

Oké, er bleek niet zoveel aan de hand te zijn als ik één vak haal volgend semester – dat vak verdwijnt namelijk helemaal. Prima. Toen zei ze: “de studieadviseur vindt het altijd fijn om te weten als iemand langer over zijn studie doet”. Dus ik de studieadviseur mailen. En die zei: “ik wil er wel een melding van maken, dat is standaard, en dan kan je even met een studentendecaan gaan praten”. Prima, misschien krijg ik nog wel extra geld joh! Niet dat ik dat nodig heb. Dus ik helemaal een gesprek met de studentendecaan plannen, wat overigens nog moeilijker is dan het lijkt want niemand wilde uit zichzelf dat voor mij regelen, nee, ik moest er natuurlijk weer drie keer achteraan gaan. Zo onverwachts.

Kom ik daar aan bij dat gesprek, is het eerste dat hij vraagt wanneer mijn gratis stufi stopt. ‘Over twee maanden, meneer.’ ‘Oh, dan wordt het lastig’, zegt ‘ie. ‘Want wij zijn heel erg bureaucratisch en wij kunnen alleen financiële compensatie uit ons potje-met-een-hele-dure-naam geven vanaf het moment dat iemand tegen ons zegt dat er iets aan de hand is, en dat is dus pas nu, tot het moment dat je gratis stufi stopt, en dat is over 2 maanden. Dus je kan het maximaal 2 maanden krijgen, en misschien ietsje langer.’ Nee, daar ga ik echt heel veel moeite voor doen met alles regelen… ik heb ervaring met dingen regelen bij een universiteit, en dat kost altijd véééél meer moeite dan iedereen van te voren zegt. Laat dat geld dan maar lekker zitten. Ondanks dat ik er recht op heb als er daadwerkelijk een probleem gevonden wordt.

Maar nu komt dus het echte idee van deze blog: wáárom bedenkt iemand dat je alleen geld kan krijgen ter compensatie vanaf het moment dat je het meldt tot het moment dat je geen gratis stufi meer krijgt? Ben ik nou echt de enige die inziet dat het veel handiger is om eerst te weten te komen wat het probleem is, dan te zorgen dat het opgelost wordt en dan pas te kijken naar eventuele extra dingen? Ben ik de enige die het onhandig vindt om gelijk bij elk klein probleem iets te melden en dan elke week een update te geven, zodat het in 99 van de 100 gevallen voor niets blijkt te zijn geweest? Is dat niet een enorme tijd-verspillende en geld-verspillende manier? Ja, dat is het. Maar het is een universiteit he, lekker bureaucratisch doen, daar schieten we wat mee op!

Dit bericht is geplaatst in de categorie Kritiek met de tag . Bookmark de permalink.

1 Reactie op Deze bureaucratie…

  1. shirley zegt:

    Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan?

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *