Disney met de Thalys

Al jaaaren lang wilde ik weer eens naar Disney. En als ik dan toch zou gaan, ook gelijk maar met de Thalys, want dat is leuk en snel. Maar alles bij elkaar is het altijd duur, zeker met een hotel bij Disney. Dus dan is het ideaal als je broer en schoonzus op een camping vlakbij Disney zitten. En dan ontstaat al snel het plan om samen met mijn andere broer voor een weekendje naar Disney te gaan met de Thalys. Slapen op de goedkope camping in plaats van een duur hotel is een makkelijke besparing. Nog even denkt mijn medereizendebroer erover om in Brussel op de TGV naar Disney over te stappen, maar dat is véél duurder dan alleen de Thalys naar Parijs (€35 enkele reis, en als je geluk hebt zelfs maar €29) en vanuit daar met een lokale trein (maximaal €7.50 enkele reis). Dat laatste hebben we gedaan.

Iets minder ideaal is als je een week van te voren ziet dat jouw trein van de week erna niet rijdt. Maar goed, als het een week van te voren gebeurd, is de kans dat het de week erna gebeurd weer kleiner, hoop je.

IMG-20140802-WA0003De week erna krijg je ‘s middags een bangmaakberichtje, maar ook dan is er nog niets aan de hand.

BvFaI4mIUAAbzmQMaar als je dan op weg bent naar Rotterdam en de storing pas om 20:00 voorbij blijkt te zijn, dan begin ik toch al wat rekening te houden met vertraging. Niet dat het erg is, de treinen in Parijs richting de camping gaan elk half uur. Het is alleen wel wat onhandig. Bijna een uur van te voren er zijn en dan zien dat je trein 35 minuten vertraging heeft. Maar daarmee valt te leven. We konden ons bedenken waarom hij die vertraging heeft, namelijk doordat hij niet over de HSL rijdt, maar via Den Haag. Daardoor wisten we dat het geen groot probleem was, alleen wat omrijden en daarna is alles weer prima.

Totdat er een Thalys met +29 komt binnenrijden op het oorspronkelijke vertrekspoor, terwijl de vertraging op het bord en in twee apps nog steeds op +35 (om precies te zijn +37) staat. En als dan iedereen uitstapt omdat die Thalys niet verder rijdt omdat hij kapot is, dan word je wel even bang. Maar ach, dan maar met plan b 3 uur staan in de Thalys van een uur later. Dat zou gelijk ook de laatste Thalys van de dag zijn, dus meer kansen waren er niet. Niet veel later komt er een andere Thalys aanrijden op het vertrekspoor waar hij naar veranderd was. En hoewel het een raadsel is hoe daar óók mensen kunnen inzitten (waar zijn die opgestapt? Waarom zitten ze niet in de kapotte Thalys? Hoe kan zo snel een nieuwe Thalys klaarstaan? En de Thalys van een uur eerder én later konden het niet zijn). Maar het is de goede trein, dus instappen met wat vertraging en op naar Parijs!

En in Parijs hebben we een trein gehaald waar we het niet eens meer van hadden verwacht, dus met maar een half uurtje vertraging kwamen we aan op het station dichtbij de camping. Op naar de camping en voor het eerst in jaren weer eens in een tent slapen! Altijd leuk, als het maar tijdelijk. Als het voor een langere tijd is… dan toch liever wat luxe.

Zaterdagochtend zijn we vroeg opgestaan en stonden we 5 minuten na de opening in Disney. Zondag waren we er zelfs nog eerder. En het was leuk. Je moet alleen niet teveel gaan nadenken over hoe duur alles is per attractie, want je staat nou eenmaal veel in de rij dus je kan niet 100 attracties doen. Maar eens in de zoveel jaar moet je dat ervoor over hebben. Verbazingwekkend genoeg waren de wc’s gratis, terwijl Disney daar toch bijna €100.000 per dag mee zou kunnen verdienen. En van het eten vielen de prijzen ook nog wel mee. En de attracties zijn natuurlijk vet tof! Het leukste is nog wel als je niet zoveel verwacht van een attractie en als hij dan super leuk blijkt te zijn (tip: Crush’s Coaster).

Iets minder leuk is het als er 3 attracties kapot zijn, waarvan je er 2 op dat moment wilde doen (geen groot probleem). Bij de laatste van de 3 stonden we zelfs al bijna een uur in de rij. Maar ach, zo gaat dat in Rollercoaster Tycoon ook. Niet teveel over nadenken, ergens anders naartoe gaan en plezier maken!

Mijn lichaam heeft het meer dan prima uitgehouden. Niet eens blaren, een echt wonder. Natuurlijke, pijnlijke voeten, maar al bij al ging het nog prima. Ik heb zelfs nog bijna anderhalve kilometer vanaf het station naar huis gelopen, en dat ging nog best gemakkelijk.

Wat dan weer wat minder was, was dat er op de terugweg in de Thalys een vrouw met baby zat. Ik snap het heel goed dat zo’n baby ook vervoerd moet worden hoor, maar moet je dat echt doen in een trein op het moment dat de baby al hoort te slapen? Gegarandeerd dat ‘ie gaat huilen omdat hij niet in slaap kan komen door al het geluid, de nieuwe omgeving, het snelle bewegen, de andere luchtdruk, … Al bij al viel de hoeveelheid huilen nog wel mee, maar toch. Liever gewoon lekker ‘s ochtends of ‘s middags doen als de kans op huilbuien het kleinste is.

En zo behaalde ik zomaar twee doelen in korte tijd. Niet eens omdat ik er zo erg mee bezig ben om die doelen te halen, maar omdat het dingen zijn die ik gewoon nog wil doen. En dan gebeurd het vanzelf een keer.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Doelen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *