Vogels

Sinds het begin van de winter kunnen vogels op ons balkon terecht. Het begon met een standaard pakketje van de Albert Heijn met een paar verschillende soorten vogelvoer: zakjes met pinda’s, zakjes met zonnebloempitten, mezenbollen en een ronde vorm met vet en zonnebloempitten. Dat laatste was héél erg in trek: binnen een week was hij al helemaal weg, inclusief het kartonnen omhulsel, meegenomen door een paar eksters die hier veel komen.

3De eksters komen en gaan. Af en toe zijn ze met een paar hier en eten ze zo minutenlang van één of beide bakjes. Rechts is een bakje met zonnebloempitten. Links is een dop van een pindakaaspot gevuld met een mengsel van allerlei zaden. Voor kerst was die het minste in trek, maar nu is hij het snelste op. En dat komt eigenlijk alleen maar door één kauw (waarschijnlijk is het er één, heel misschien zijn het er meerdere). De kauw vliegt naar het linkerbakje toe, neemt een hap, zet zich af en vliegt weer weg. Het gaat zo snel dat je echt moet opletten wil je het zien. En het gaat ook zo snel dat meer eten buiten het bakje valt dan dat de kauw meeneemt, dus gaat het bakje nogal snel op. Hij komt wel altijd een paar keer achter elkaar terug, dus kennelijk heeft hij honger, alleen durft hij niet te blijven zitten. Tot nu toe is zijn record zo’n beetje drie hele secondes.1

Rechts van de bakjes hangen nog een paar zakjes aan de muur. Deze zijn duidelijk minder in trek bij de eksters, die het vaakst zo hoog komen vliegen (12e verdieping). De koolmezen (of pimpelmezen, dat is echt lastig te zien, want ze zijn ook bangig) komen daar juist wel weer vaak: die vliegen naar de rand van de muur en gaan dan met één vluchtsprong naar de zakjes toe. Af en toe eten ze van de bakjes, maar zij vinden de zakjes duidelijk lekkerder. Regelmatig zitten er twee of drie tegelijkertijd op de rand van de muur, samen te kijken of de kust veilig is.

2
En dit alles is héél leuk! ‘s Ochtends hoor je de vogels al op de reling zitten en eten. Af en toe kan je heel dichtbij komen als je uit hun gezichtsveld blijft. En elke dag komen ze weer als er eten is. Nu alleen nog een manier vinden om ze te temmen, want bang zijn ze voor alles dat beweegt of geluid maakt.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Natuur met de tag . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *