Bordspel review: Splendor

Splendor speelt zich af in de Renaissance. Je bent een handelaar in edelstenen die door het verkrijgen van edelsteenmijnen, transportmogelijkheden en winkels (allemaal dezelfde soort kaarten met een ander plaatje) prestige kan verdienen. Daarnaast kan je een bezoekje van een edele verwachten als je genoeg dingen hebt verzameld, wat natuurlijk weer extra prestige oplevert. Wie het eerste 15 prestige heeft, wint het spel.

20160215_212521Speluitleg
Op tafel liggen twaalf kaarten, verschillend in moeilijkheidsgraad (I, II of III). In je beurt kan je één zo’n kaart reserveren, zodat je hem later kunt kopen. Je kan ook een kaart kopen als je genoeg edelstenen hebt. Of je pakt een aantal edelstenen: 3 verschillende of 2 dezelfde (mits er meer dan 4 van die kleur zijn).

Elke keer dat je een kaart hebt gekocht, hoef je een edelsteen minder te betalen in de kleur die op de kaart staat. Oftewel: ondanks dat kaarten met een moeilijkheidsgraad van III soms wel 15 edelstenen nodig hebben, door de juiste kaarten eerder gekocht te hebben, kan je ze misschien wel kopen met slechts 5 edelstenen. Plannen en vooruitdenken is de boodschap.

Bij het reserveren van een kaart krijg je één gouden edelsteen als die er nog zijn, en dat kan zeker een voordeel zijn, want dat zijn jokers die je kan gebruiken voor elke soort edelsteen.

Er zijn ook in elk spel edelen: één meer dan dat er spelers meedoen. Elke edele stelt weer andere eisen. Deze eisen zijn in de vorm van het aantal edelstenen op de kaarten die je hebt gekocht. Sommige edelen willen van drie soorten drie kaarten, sommige van twee soorten vier kaarten. Elke edele geeft je 3 extra prestige punten die je zomaar ineens krijgt. Op het einde van het spel maakt dat heel vaak het verschil.

Wat ik er zo leuk aan vind
Dit spel speelt heel goed met zowel 2, 3 als 4 spelers. Doordat je minder edelstenen en edelen hebt met minder spelers, speel je ook weer net iets anders. Doordat je een gouden edelsteen krijgt bij het reserveren van kaarten, wordt het extra tactisch met gouden edelstenen verzamelen en uitgeven: elke die jij hebt, kan een ander immers niet uitgeven. En het reserveren en dáárna kopen van kaarten, zorgt er ook voor dat je de tactieken van de ander al snel door kan hebben en ze daardoor in de weg kan zitten, maar soms heb je dat juist nodig omdat anders een ander een kaart voor je neus wegkoopt. Altijd leuk, en vaak ook nodig om het spel te winnen.

Het enige mindere punt van het spel vind ik dat het thema er niet te doet – je merkt er eigenlijk niks van als je het spel speelt. Al maakt dat voor het spelplezier niet uit: het is alleen dat het wat kan toevoegen als het thema het spel echt aanvult.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Bordspellen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *