Het leuk vinden om laatste te worden

Mijn sportieve talent is geen onuitputtelijke bron. Sterker nog, eigenlijk bezit ik helemaal geen talent als het om sport gaat (of ik ergens anders wel talent voor heb, is weer een andere vraag). En toch sport ik met plezier het liefst driemaal per week.

Er was een moment dat ik dacht misschien toch talent te hebben. Het eind van het seizoen van 2007 begon ik opeens een redelijke tijd te lopen op de 800m. De clubkampioenschappen sloten zoals elk jaar het baanseizoen af, in het laatste weekend van september. De clubkampioenschappen bestonden uit 5 onderdelen: 100m, ver, discus, hoog en 800m. Wonderbaarlijk genoeg stond ik net achter Jeroen voor het laatste onderdeel. We hadden uitgerekend dat ik een seconde of 5 sneller moest zijn om hem in te halen.

De 800m was (en is) mijn beste onderdeel: niet te lang, niet te kort. En net lang genoeg om mezelf te kunnen motiveren álles te geven. Op de trainingen begon het er ook door te komen, maar de clubkampioenschappen zijn toch weer iets anders. Met mijn ijzergebrek is het geen voordeel om aan het eind van een vermoeide dag nog een ‘toptijd’ te lopen. De race liep raar, ik begon achteraan en na 400m móest ik iets doen. Mijn versnelling kwam op het perfecte moment en ik haalde alles en iedereen in, tot ik nog 2 mensen voor mij had. De 2e haalde ik in, maar die haalde mij daarna weer in. Psychisch brak ik en de laatste 150m waren de zwaarste uit mijn leven. Toch was mijn tijd heel goed: 2.13.6; een PR met 5 seconde. En 4 seconde sneller dan Jeroen, waardoor ik totaal 3e werd op een achterstand van 7 punten…

Ik had eindelijk het idee dat ik iets van talent had, maar door wat gezeur in de club, moest ik bij m’n trainingsgroep weg. Sindsdien ben ik niet meer vooruit gegaan. Ik heb altijd achter de feiten aangelopen, maar het plezier in trainen is nooit verdwenen. We hadden een hele leuke groep, die weliswaar niet zoveel uitvoerde, maar gezelligheid is misschien nog wel belangrijker. Niemand van ons had talent (op één na; Karst, maar die trainde ook in een andere groep), waardoor het ook niet uitmaakte of we nu veel of weinig deden.

Ook die groep ging uit elkaar door gezeur in de club (typisch). Wilan en ik hadden besloten om ons meer te richten op de langere afstand, onder andere doordat mijn blaren het eindelijk toelieten. Daar hebben we beiden geen talent voor, maar het is wel plezierig om te doen. Het is weer een andere dimensie van de hele atletieksport.

Alle groepen waar ik ooit in heb gezeten, hebben eigenlijk één ding gemeen: praktisch gezien werd ik altijd laatste. Natuurlijk trainde ik vaak mee met jongere personen, eventueel van het andere geslacht, maar die tellen niet echt mee. Die versloeg ik vaak genoeg wel, maar ook vaak genoeg niet. Eigenlijk kwam het er altijd op neer dat ik laatste werd, met welk onderdeel dan ook. Zo ook de clubkampioenschappen van dit jaar.

Met wielrennen is het qua laatste worden hetzelfde verhaal. Ik heb nooit talent gehad, en het talent dat ik had, gebruik ik niet door niet consistent elke week minimaal 1x te fietsen en 3x te trainen. Op vakantie werd ik dan ook letterlijk altijd laatste, of ik kon net de laatste voorblijven. Het plezier werd er echter niet door verpest.

Nee, ik vind het leuk om laatste te worden. Niet dat ik het letterlijk leuk vind om de laatste plaats te bezetten, maar alles er om heen maakt het leuk. Voor mij maakt het niet zoveel uit als ik niet hard fiets. Als ik niet hard loop. Als ik niet ver spring. Als ik niet ver werp. Het gaat mij om het plezier dat ik heb van het fietsen, lopen, springen en werpen. En dát is voor mij de kracht achter (recreatieve) sport. Een sport die ik voor de rest van m’n leven blijf beoefenen, als mijn lichaam mee werkt.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Atletiek met de tag . Bookmark de permalink.

2 Reacties op Het leuk vinden om laatste te worden

  1. @renzedroog Wij hebben wel talent:P alleen niet voor atletiek(A)

  2. robbin zegt:

    Respect en amen!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *