Kinderachtig

Kinderachtig, wat is dat eigenlijk? Wie heeft ooit bepaalt wat het is? Wanneer valt iets onder kinderachtig en wanneer niet?

Ik denk dat het zo zit: je doet als kind een heleboel leuke dingen, van met stoere auto’s spelen tot minder stoere barbies, van in het zand een kasteel maken tot in klei een poppetje maken, en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Als puber ben je overal ‘tegen’: je ouders, school, ‘vroeger’. Dus ook tegen dingen die je als kind deed. Dus noem je het kinderachtig.

Er zijn natuurlijk altijd tieners die nog kinderachtige dingen doen. Soms doordat ze het gewoon leuk vinden, soms doordat ze niet weten dat anderen het kinderachtig vinden, soms doordat het ze niet uitmaakt wat de rest ervan vindt. Vooral die laatste groep is belangrijk.

Er komt een moment dat je volwassen bent. Dan zet je alle puberachtige eigenschappen van je af en ben je weer anders; in een nieuwe levensfase. Alleen volwassenen doen vrijwel nooit iets wat zij beschouwen als kinderachtig, dus wat klopt er niet? Ik denk dat volwassenen niet durven zoiets te doen, want straks worden ze kinderachtig genoemd en zijn ze weer terug van vóór de pubertijd!

Ik vind dat het tijd is om dat eens van ons af te zetten! Ik vind dat niemand anders moet kunnen bepalen wat jij moet doen. Jij moet zelf bepalen wat jij wilt doen. Of het nu kinderachtig is of niet. Ik fluit niet voor niets naar vrijwel elke kat. Al moet ik eerlijk zijn dat ik het minder snel doe als er anderen bij zijn, maar eigenlijk wil ik daar vanaf.

Is het kinderachtig om te communiceren met dieren? Is het kinderachtig om die dieren om zich heen te zien kijken, zoekend naar waar de niet-bestaande vogel is, waardoor een glimlach op mijn gezicht ontstaat? Is het kinderachtig om die dieren aandacht te geven die iedere huisdierenbezitter aan zijn eigen dieren geeft? Ik vind van niet.

Dus: doe kinderachtig. Doe wat jíj leuk vindt om te doen, niet wat anderen zeggen dat jij leuk moet vinden om te doen. Doe niet niet wat anderen zeggen dat jij niet moet doen omdat het kinderachtig is.

Tot straks in de zandbak.

Dit bericht is geplaatst in de categorie Psychologie met de tag . Bookmark de permalink.

11 Reacties op Kinderachtig

  1. Nicole zegt:

    Hier ben ik het mee eens! Ik doe dan ook graag ‘kinderachtige’ dingen: spelletjes, rennen over straat (dat schijnt kinderachtig te zijn), gekke dansjes, enzovoorts. Dat maakt alles toch een stuk leuker? Ik vind het zo vreemd dat mensen altijd zeggen dat ze wensen dat ze weer kind zijn, maar dan alle dingen die kinderen doen afwijzen.

  2. Naomi zegt:

    Ik ben extreem kinderachtig. Ik zie mezelf als een groot kind met meer geld en meer zelfstandigheid. Dikke prima!

  3. Lauradenkt zegt:

    Ja inderdaad, eigenlijk bestaat kinderachtig niet! Juist die dingen die als kinderachtig worden beschouwd, zou je moeten doen, zodat je niet al te serieus wordt (al mag serieusheid op zijn tijd er natuurlijk ook zijn).

  4. Muireann zegt:

    Jaaaaa!

    Of wacht, ik moet eerst iets anders doen 😛 Maar de zandbank met regen komt er zo aan!

  5. Liann. zegt:

    Helemaal mee eens! Mijn zusje zegt elk jaar op mijn verjaardag dat ik 12 wordt. Dat zegt wel genoeg denk ik?! 😉

  6. Shirley zegt:

    Ik wil graag dat kinderen ook kinderachtig gaan doen. Dus gewoon weer ruzie maken met “en jij bent stom!” i.p.v. gevloek en erger. xD

  7. Deborah zegt:

    Oh heerlijk!!
    Ik vind het nog steeds fantastisch om mij uit te leven op een trampoline, een ballenbak, een glijbaan of het zwembad…. Ik doe graag dingen die ik leuk vind. Of andere mensen dat nou kinderachtig noemen of niet, dat maakt mij niets uit. Het leven is te kort om je daar druk om te maken!!

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *